Justin Timberlake noemde haar al 's werelds beste zangeres, ze schreef songs met Alicia Keys en pende eigenhandig 'Party in the USA' voor Miley Cyrus. De BBC tipte haar eind vorig jaar als één van de tien artiesten die in 2011 zullen doorbreken: nog een jaartje en ze is een wereldster!
- Krijg je al uitslag van de stress?
Jessie J. «'t Is dubbel. Mijn linkerkant schreeuwt: 'O! Mijn! God! De! Druk!' Mijn rechterkant fluistert: 'Hey: ik kan dit, oké? Ik heb hier zeven jaar naartoe geleefd, ik geef er een lap op.' Alles geven, we zien wel waar we uitkomen.»
- Je bent begonnen als singer-songwriter, maar nu ben je ook een volwaardige popster. Lukt dat een beetje?
Jessie «Ja hoor, al is het niet simpel. Je kunt dat nergens léren hè, popster worden. Als fans je de kleren van het lijf willen scheuren, of hysterisch beginnen te huilen als je ze per ongeluk aanraakt, dan moet je maar improviseren. En dat is echt niet makkelijk voor een griet van 22 uit bloody Essex die net als alle grieten van 22 met haar vriendinnen op de Wii speelt, spaghetti eet en over kleren en jongens kletst. Gelukkig zitten er ook veel coole kantjes aan: ik mag bijvoorbeeld kleren van Vivienne Westwood dragen voor fotoshoots. Oké: ik moest ze nadien netjes teruggeven, maar toch.»
- Je zingt altijd live.
Jessie «Hallo: dat is toch mijn job? Ik weet dat veel mensen naar mijn optredens komen om te checken of ik wel écht live zing, maar ze kunnen op hun twee oren slapen. Ik heb veel zangles gekregen, en ik train mijn stem nog voortdurend. Ik maak er ook een erezaak van om in de studio nooit vals te zingen. Ik wil zo snel mogelijk de best mogelijke prestatie neerzetten.»
- Je hebt nog in het schoolkoor gezongen, hè?
Jessie «Eén dag. En toen kwamen een paar ouders zeuren dat hun kinderen helemaal overstuur waren omdat ik te goed was. Ik was elf. Kun je je dat voorstellen? Ik was er kapot van.»
- Je was sowieso een buitenbeentje, want je had hartproblemen.
Jessie «Ik heb nooit geweten hoe het voelde om helemaal vrij te zijn. Ik moest me altijd een beetje inhouden: als ik te wild tekeerging, kon ik in het ziekenhuis belanden.
»Maar hoe ouder ik werd, hoe beter ik ermee kon omgaan. Tegenwoordig heb ik er weinig of geen last meer van, behalve als ik moe ben. Sigaretten of drank zijn ook uit den boze, maar dat is niet erg. Het leven is sowieso te kort om mijn lichaam op de proef te stellen met booze en drugs. Ik heb ze ook niet nodig om zelfverzekerd te zijn. Muziek is mijn enige drug. Dat, en dat ene glas glühwein met Kerstmis (lacht).»
- Op je achttiende heb je een kleine beroerte gehad, waardoor je aan één helft verlamd was.
Jessie «Heel ingrijpende ervaring. Heeft me compleet ondersteboven gehaald. Ik wist in één klap dat het geen bal uitmaakt hoe oud je bent of waar je vandaan komt: je moet vooruit met je leven, en blij zijn met elke dag.»
- Wat is jouw favoriete song op 'Who You Are'?
Jessie «Het titelnummer: soms moet ik tijdens het zingen zélf mijn tranen verbijten. En ik merk dat het ook bij de fans een gevoelige snaar raakt: ik krijg er véél berichtjes over op YouTube, Twitter en Facebook, meer dan over de andere songs. Onlangs kreeg ik nog een mailtje van een meisje dat beweerde dat ze van plan was om zelfmoord te plegen, maar dat ze 'Who You Are' had gehoord en van mening was veranderd. Vond ik mooi en beangstigend tegelijk. Blijkbaar ben je als artiest ook deeltijds psycholoog.»
- Wat is het beste advies dat je ooit heb gekregen?
Jessie «Ik zal nooit vergeten wat Justin (Timberlake) me zei: 'Doe dit omdat je wilt winnen. Niet voor de roem of het succes maar, omdat je het héérlijk vindt, en omdat je het verschil wilt maken.' En dat wil ik zo houden.»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook