«Ik ben nog altijd zenuwachtig als ik in Leonards bijzijn ben, ook al ken ik hem al lang. Hij heeft een ongelofelijke aantrekkingskracht. De eerste keer dat ik hem ontmoette, stond hij in zijn ondergoed - niet halfnaakt, hoor: hij droeg een boksershort en een hemd. Hij was net een kleine vogel aan het voederen. Hij had het diertje in het gras gevonden, kennelijk was het uit z'n nest gevallen. Hij was het worstjes aan het voederen: hij beet er kleine stukjes van, kauwde die voor, en dropte ze vervolgens in het bekje. Net zoals een moedervogel dat zou doen.»
«Een echte eyeopener voor mij was om te zien hoe verlegen en onzeker Leonard in werkelijkheid is. Voor ik hem kende, was hij in mijn gedachten altijd een soort Superman geweest. Hij heeft ook wel iets van de Tovenaar van Oz: hij lijkt altijd uit het niets te verschijnen. Nu eens zit hij strak in het pak, dan weer zie je hem in een boeddhistisch gewaad door Los Angeles schrijden.»
«Eigenlijk is hij geen geweldige zanger, ook al heeft hij natuurlijk een ongelofelijk mooie stem. Ik beschouw hem veeleer als een vocal stylist, en dat bedoel ik in de verste verte niet als een belediging. Integendeel: 't geeft andere zangers een geweldige kans om prachtige dingen te doen met zijn songs.»
«Door de jaren heen is hij erin geslaagd om trouw te blijven aan wie hij is, en toch is hij aldoor blijven evolueren. De ene gedaantewisseling volgde op de andere: hij ging van joodse folkzanger met linkse ideeën, over illustere rokkenjager, tot een soort donkere boodschapper van de Dood - ja, zelfs tot een soort van Barry White. Hij bestaat intussen uit een heleboel laagjes, en dat is zowat het meest fantastische dat je als artiest kan bereiken.» Bekijk de trailer:
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook