Joost Vandensande «Coeck had de looks, het charisma en natuurlijk het onwaarschijnlijke talent: daardoor was hij al heel jong dé vedette. 't Was niet toevallig ook de eerste voetballer in België die werd opgevoerd in de populaire magazines van die tijd. Maar achter die façade ging, zo is ons tijdens het maken steeds duidelijker geworden, een heel andere mens schuil, een erg fragiele, gevoelige jongen: veel meer dan naar die vedettestatus was hij op zoek naar de warmte van een gezin. Alleen viel die droom al snel aan diggelen toen zijn huwelijk na twee jaar op de klippen liep.
»Nog een misverstand: er wordt gezegd dat Coeck niet geslaagd is bij Inter Milaan. Onzin: hij heeft gewoon nooit de kans gekregen. Heel zijn carrière is hij achtervolgd door pech en blessures. Vandaar ook de titel: 'Man van glas'. Zijn broze enkel, al die operaties aan zijn knie: als hij ervan bespaard was gebleven, was hij in Europa zonder twijfel één van de allerbeste middenvelders van zijn generatie geweest. »Inter heeft hem ook niet zómaar gekocht: 't was de bedoeling dat Coeck hun leider op het veld zou worden. Nieuwe blessures hebben daar dus een stokje voor gestoken, maar ook al is hij alles samen niet langer dan een jaar bij Inter geweest, ze herinneren zich hem daar nog héél goed. Sandro Mazzola bijvoorbeeld, toen sportief directeur en tevens de man die hem naar Italië had gehaald. Of Giuseppe Bergomi, destijds zijn ploegmaat. Iederéén. Uit alle getuigenissen die we hebben verzameld - we hebben ook gepraat met onder meer Juan Lozano, Paul Van Himst, Swat Van der Elst, dokter Marc Martens en zus Suzy Coeck - blijkt hoe onvoorstelbaar geliefd hij was.»Al die tegenslagen: een ander had zich er al lang bij neergelegd, maar Coeck blééf terugvechten, tot de laatste dag van zijn leven. Letterlijk: een jaar voor zijn dood was hij nog maar eens afgeschreven voor het voetbal, maar daar wilde hij zich niet bij neerleggen, en langzaam maar zeker kwam hij er weer bovenop. En net toen hij groen licht had gekregen en hij kon ervan gaan dromen om nog eens op het allerhoogste niveau te voetballen, kreeg hij die allerlaatste brutale klap, tegen een vangrail op de E19. Hij was net dertig geworden.»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook