Louis Theroux: The Ultra Zionists

Om maar te zeggen dat Louis Theroux zich op glad ijs begaf toen hij op reis ging naar de Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, voor wat naar eigen zeggen de moeilijkste documentaire uit zijn carrière was: 'Die extreme kolonisten blijven maar hameren op de Bijbelse belofte van een stuk land, precies op die plek.

Het viel me heel zwaar om, na alles wat er al over gezegd en geschreven is, toch nog een frisse invalshoek te vinden.' Aan Jahweh kunnen we het niet meer vragen, want die is dood, maar dankzij Theroux worden we bevoorrechte getuigen van wat wel eens de langstlopende burenruzie uit de wereldgeschiedenis zou kunnen worden. Kijken!

Louis Theroux «Ik ben zo lang ik me kan herinneren gefascineerd door het nationalistische gedachtegoed, en het geval van de Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever leek me het ideale opstapje om dat fenomeen eens te belichten. Ik loop al tien jaar rond met dat idee, maar mijn bezoek kon eigenlijk niet beter vallen: er kwam net opnieuw schot in de vredesgesprekken, en mijn gastheren waren strijdvaardiger dan ooit.»

- Je bent ernaartoe getrokken met de onbevangenheid die al je documentaires kenmerkt. Met welke overtuiging ben je er weer vertrokken?

Theroux «Ik was gechoqueerd door wat ik gehoord had, iets wat me maar zelden overkomt. Je hebt aan de ene kant dat heel gewone, burgerlijke bestaan dat de kolonisten daar leiden, hun gastvrijheid ook, en aan de andere kant het extreme van hun opvattingen. Ik heb in geen enkele van mijn reportages zo fel dat contrast gezien.

»Hun aanwezigheid op de Westelijke Jordaanoever is moreel op zijn zachtst gezegd discutabel, maar ik hoed me ook - en hier betreed ik gevaarlijk terrein - voor de linkse reflex om hen zomaar te veroordelen.

»Ik heb ergens wel begrip voor het dilemma van de Joden, en het is een feit dat een groot deel van de Palestijnen Israël nog het liefst van de kaart geveegd zou zien. De scherpe tegenstellingen maken het misschien gemakkelijk om een kant te kiezen, maar ik kies liever niet.»

- Je wordt alsmaar ernstiger: in je vroege reportages ging je op zoek naar de meest extravagante subculturen, maar in je recente werk zoom je onder meer in op pedofielen, nazi's en drugsverslaafden. En dat terwijl zowat alles op tv de omgekeerde beweging maakt. Waarom?

Theroux «Na die 'Weird Weekends' heb ik twee reeksen 'When Louis Met...' gemaakt, waarvoor ik optrok met beroemdheden. Daar hield ik een onvoldaan gevoel aan over, omdat die celebs toch, veel meer dan mijn eerdere interviewees, zelf de grenzen stelden: tot hier en niet verder.

»Ik wilde terug naar mensen die zich helemaal wilden openstellen. En ik heb gaandeweg genoeg zelfvertrouwen opgedaan om die zwaardere onderwerpen aan te pakken. Dus vandaar!»

Bekijk een fragment: