Zodiac

Eind jaren 60, begin jaren 70 claimde hij, via een reeks gecodeerde boodschappen aan lokale kranten, de verantwoordelijkheid voor verschillende brutale moorden in de regio. De onopgeloste case sprak al vaker tot de verbeelding van filmmakers (én killende copycats). De reden van regisseur David Fincher (bekend van 'Se7en') om er een film aan op te hangen was vrij simpel: een onverteerd kindertrauma.

David Fincher «Ik weet nog goed hoe ik als kind op een avond thuiskwam en aan mijn vader vroeg waarom onze schoolbus al wekenlang geëscorteerd werd door een politiepatrouille. 'Dat komt,' antwoordde mijn pa, niet het type dat er doekjes om wond, 'door die seriemoordenaar. Hij heeft al vier of vijf mensen vermoord en nu heeft hij ermee gedreigd een schoolbus onder vuur te nemen.' Man, ik deed het zowat in mijn broek!»

Fincher «Ik wilde een journalistenfilm maken, vermomd als seriemoordenaarfilm. Wat ik vooral níét wilde, was een tweede 'Se7en'. Na 'Se7en' kreeg ik een tijdlang alleen maar voorstellen over seriemoordenaars toegeschoven. Het was zo erg dat ik mijn agent verbood me nog dergelijke scripts door te sturen. Gelukkig was hij slim genoeg om een uitzondering te maken voor 'Zodiac'.

»Dat het verhaal verteld wordt vanuit het standpunt van Robert Graysmith (Jake Gyllenhaal in de film, red.), fascineerde me meteen. Hij was maar een simpele tekenaar, hij had eigenlijk niks te zoeken bij het moordonderzoek, maar toch raakte hij totaal geobsedeerd. Hij deed me wat denken aan mijn eigen vader, zelf ook een journalist. Die heeft eens vier weken lopen ijsberen door het huis, terwijl hij zijn brein pijnigde om één of andere kaartentruc te ontcijferen.

»Er zijn er die mij ook licht obsessief zouden noemen. Ik geef toe dat het hele Zodiac-raadsel me stevig te pakken heeft, maar ik omschrijf mezelf liever als een perfectionist. In het geval van deze film was dat ook nodig: het gaat hier om feiten die echt gebeurd zijn, mensen die echt bestaan. Alleen al tegenover hen had ik een immense verantwoordelijkheid.»

Fincher «Wie zal het zeggen? Toen 'Se7en' net uit was, zei iedereen: 'Een film die eindigt met Gwyneth Paltrows hoofd in een doos? Dat wordt een flop. Zoiets pikt het publiek nooit.' En toch stond 'Se7en' op zeven in de tickettoptien van dat jaar. Neem het van mij aan: op het publiek valt geen peil te trekken.»

Bekijk de trailer:

• Herlees de filmbespreking »