Zo komen we te weten dat het dagelijkse leven in de grauwe hoofdstad Boekarest allesbehalve een pretje was: machtsmisbruik en paranoia vierden hoogtij; de Securitate (de Roemeense staatsveiligheid) lag voortdurend op de loer; voor de winkels stonden lange rijen mensen en men raakte er nauwelijks aan een deftig pakje sigaretten; en de vrouwen werden door het regime létterlijk behandeld als fokmachines.
Het verhaal draait rond twee jonge studentes, Otilia en Gabita, die in het geniep een illegale abortus trachten te regelen. '4 luni, 3 saptamâni si 2 zile' maakte op het filmfestival van Cannes 2007 een verpletterende indruk: juryvoorzitter Stephen Frears schonk regisseur Cristian Mungiu zelfs de Gouden Palm.
Cristian Mungiu «En zeggen dat ik aanvankelijk een komedie wilde draaien! De mensen aan wie ik het script liet lezen, riepen allemaal: 'Wow! Het moeten onder Ceausescu wel leuke en grappige tijden zijn geweest!' Ik besefte prompt dat ik verkeerd bezig was (lacht).
»Ik realiseerde me dat mijn film stikdonker, bikkelhard en volledig humorloos moest zijn - het was de enige manier om aan de toeschouwers duidelijk te maken hoe verschrikkelijk het leven was.»
- Klopt het dat de film is gebaseerd op een persoonlijke ervaring?
Mungiu «Ja. Een goede vriendin vertelde me ooit over de abortus die ze had ondergaan, nu twintig jaar geleden. De omstandigheden waarin dat diende te gebeuren... (huivert) Ik was diep geschokt. En ik dacht: dit moet de wereld weten.»
- Toch velt u geen moreel oordeel over abortus. De film is vooral een aanklacht tegen het regime van Ceausescu.
Mungiu «In 1966 vaardigde Ceausescu een wet uit waardoor abortus illegaal werd. Met moraliteit had dat weinig te maken: die wet zou vooral goed zijn voor de economie. Hoe meer mensen, hoe meer arbeidskrachten, zo luidde zijn redenering. Een vrouw was in zijn ogen niet meer dan een fokmachine. Het gevolg was dat er in de jaren die volgden massa's kinderen werden geboren - ook ik ben één van die baby's.
»Een ander gevolg was dat er duizenden en duizenden abortussen werden gepleegd. Abortus werd door veel vrouwen beschouwd als een daad van protest tegen het regime, als een daad van vrijheid. Trouwens: na de val van Ceausescu werd abortus onmiddellijk weer gelegaliseerd.»
- Het beeld van de bloederige foetus op de badkamervloer is ongelooflijk schokkend. Moest dat er echt in?
Mungiu «Ik wou zeker niet shockeren om te shockeren. Dat shot was echt wel essentieel: op dat moment beseft Otilia immers dat die foetus een ménsje is, en niet zomaar een abstract ding.»
- Uw filmstijl doet vaak denken aan die van de broers Dardenne: het ontbreken van muziek, een sterk vrouwelijk hoofdpersonage...
Mungiu «Ja, dat hoor ik vaak. Ik heb alleen maar 'La Promesse' gezien, maar ik voel wel een zekere verwantschap. Ik kan haast niet wachten om hun andere films te zien.»
- Ceausescu is intussen al meer dan twintig jaar dood. Hoe gaat het nu in Roemenië?
Mungiu «Beter. Roemenië is nog steeds een grauw land, maar het is tenminste een normaal grauw land (lacht).»
Bekijk de trailer »
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook