In the Cut: Meg Ryan

Een duistere kant, en voor het eerst ook een blote: deze thriller van Jane Campion laat het ene van seksuele extase vertrokken gelaat op de andere gretig bepotelde borst volgen. Denk Ann Tuts in 'Deep Throat', maar dan met een goed verhaal.

Meg Ryan (Frannie Avery) «Iedereen heeft het altijd maar over de scheepslading seksscènes, maar volgens mij is die brute erotiek nog het minst choquerende aspect van de film. De complete mentale ontreddering van Frannie snijdt stukken dieper.

»Dat neemt niet weg dat ik vreselijk tegen de bedopnames opzag. Zodra ik mijn draaischema gekregen had, keek ik meteen angstig hoeveel dagen ze voor de naaktscènes hadden uitgetrokken: twee? Drie? Wát, vier? Aaaaarrrghhhh! (lacht)

»We hebben ze allemaal na elkaar ingeblikt, helemaal op het eind, toen Mark Ruffalo en ik al wat meer op ons gemak waren bij elkaar. Het was één lange blootmarathon, brrrr.»

Ryan «Ben je gek? Natuurlijk heb ik niet alles gedaan wat ze me vroegen. Seks is één ding, maar het soort bedgymnastiek waar je een lumbago aan overhoudt iets helemaal anders.

»Op een dag liet Jane me een stapel schetsen zien: 'Zie je het zitten om deze standjes te doen?' Van eentje zei ik meteen: 'Nee, dáár begin ik niet aan.' Van een tweede kon ik me niet eens voorstellen dat het fysiek mogelijk was.

»En een derde probeer ik nog steeds uit m'n geheugen te wissen.»

Ryan « Ja, maar niet op de manier die jij nu bedoelt. Jane heeft mijn visie op acteren voorgoed veranderd. Ze heeft me laten inzien dat ik vroeger altijd op automatische piloot werkte. Ik was een hondje dat een paar trucjes kende, meer niet.

»Nu ik weet dat ik zoveel méér uit mezelf kan halen, besef ik hoe creatief bevredigend acteren kan zijn. Sinds 'In the Cut' stel ik me nooit meer met minder tevreden. Ik hoop alleen dat het volgende keer ook mét kleren kan (glimlacht).»

Bekijk de trailer »

• Herlees de bespreking