Knowing

'Een film waarin een fysicaprof - Nicolas Cage, die al minstens tien films lang kijkt alsof het einde van de wereld nabij is - achterhaalt dat de mensheid ten dode opgeschreven is,' zo vatte hij de inhoud kernachtig samen, en zijn eindoordeel was al even kort en krachtig: 'Complete nonsens, maar dan wel van het efficiënte soort. Bevat naast een aantal knallers van spektakelscènes ook een ronduit hallucinante vliegtuigcrash!'

En hey: waarom eigenlijk ook nog vragen zitten te verzinnen als ze het ons ook zo wel vertellen?

Nicolas Cage «Die scène met de vliegtuigcrash was helemaal echt, alleen het vliegtuig zelf hebben ze er met de computer in gemonteerd. We hebben de rampscène na de crash ook in één keer opgenomen, wat het voor mij tegelijk zeer moeilijk én zeer makkelijk maakte.»

Cage «Welja, het was makkelijk in die zin dat ik helemaal niet moest acteren dat ik doodsbenauwd was: ik was gewoon écht bang, omdat al die mensen ook écht in brand stonden. Oké, het waren wel professionele stuntlui, maar ze stonden daar toch maar te fikken.

»Wat het tegelijk ook moeilijk maakte: ik wilde het hen niet aandoen om dat gevaar twee kéér te moeten doorstaan, dus het moest meteen goed zijn.»

Cage «Ik werd het eerlijk gezegd een beetje beu om constant hoofden van rompen te moeten knallen. Ik heb lang zitten nadenken over de macht van film, en ik ben tot dit besluit gekomen: de échte macht van films zit erin dat je de geesten van mensen kan veranderen. Omdat ik dat destijds zelf heb meegemaakt met 'The China Syndrome': die film heeft me werkelijk bewust gemaakt.

»Jawel, folks: ik wil jullie tegenwoordig liever entertainen met spektakel dan door jullie bloeddorst te bevredigen. Ik zeg niet dat ik nooit meer in een gewelddadige film zal opduiken - als het mensen aanzet om na te denken kan het perfect - maar een beetje gratuit in het rond schieten, gewoon omdat iemand graag verlekkerd zit te kijken naar hoe iemand anders z'n hoofd uit elkaar spat? Neen, dank u.»

Cage «Gewoon omdat ik blijkbaar totaal andere dingen grappig vind dan de rest van de wereldbevolking. Seksgrappen zeggen me bijvoorbeeld compléét niks. Als ik met mijn vrienden samen zit en iedereen ligt plat na een gore bak, ben ik steevast de enige die dat niet grappig vindt. 'Komaan, Nic, dat was mijn beste grap! Waarom lach je niet?' vragen ze dan.

»En dan kan ik altijd alleen maar antwoorden dat ik het écht waar niet weet. Neen, als je mij aan het lachen wil krijgen, zal je met een anekdote over heel, héél bizar menselijk gedrag moeten komen aanzetten (doet één schoen uit, giet zijn koffie erin, zingt een aria uit La Traviata en verlaat hinkelend en op één schoen het pand). Hahahahahaha!»

Bekijk de trailer »

• Herlees de bespreking