Pinkpop: Jan Smeets

© Belga

Jan Smeets «Neem me het vooral niet kwalijk als ik af en toe een onwelvoeglijke schreeuw uit tijdens het interview. Sinds gisterenavond zit ik met een euh... hoe heet het? Lumbago, geloof ik. In ieder geval: 't is met geen pén te beschrijven hoeveel pijn het doet. Ik hoop maar dat het waar is wat ze me gezegd hebben, dat zoiets gemiddeld vijf dagen duurt. Want vanuit een rolstoel m'n eigen festival bestieren, dat zie ik echt niet zitten.»

Smeets «Jaja, goed hè, neenee. Pinkpop is meer dan uitverkocht dit jaar, dus waar klaag ik over?»

Smeets «Ja, normaal laten we zestigduizend man per dag de wei op, maar nu hebben we voor zaterdag en pinkstermaandag 67.000 kaarten verkocht. De laatste jaren hebben we het terrein dermate verbeterd, qua catering en toiletten en dergelijke, dat dat geen probleem moet zijn.

»Alleen voor de zondag loopt het nog niet zo ontzettend storm. De hoofdact is dan Kings of Leon, en die komen ook op Werchter: waarschijnlijk hebben om die reden minder Vlamingen een ticket gekocht. Hoe dan ook heb ik dit jaar mijn twee miljoenste entreekaartje verkocht.»

Smeets «Ja, niet dat ik er een competitie van wil maken of zo, hoor. De grote Europese festivals zitten mekaar al een paar jaar de loef af te steken over wie de meeste toeschouwers trekt, en dat is nergens voor nodig.

»Ik bedoel: 320.000 bezoekers op Rock Werchter 2010? Ja, mijn neus ook! Ik heb altijd gerekend met unieke bezoekers, wat wil zeggen dat ik iemand met een ticket voor drie dagen maar voor één persoon tel - níét voor drie dus, want dat is onzin.

»Het schijnt tegenwoordig ook mode te zijn om zoveel mogelijk bands te boeken: nog zo'n dwaasheid. De wereldkampioen is Dour: elke dag sturen die jongens wel een persbericht de wereld in waarin ze aankondigen dat ze nog maar eens zevenentwintig bandjes binnengehaald hebben. Waar moeten die allemaal wel niet optreden?

»Op podium nummer drieëntwintig wellicht, voor anderhalve man en een paardenkop. Driekwart van het programma kún je als toeschouwer gewoon niet zien, want jezelf fysiek opdelen is voorzover ik weet onmogelijk. Nee, ik blijf de filosofie prediken dat je niet meer nodig hebt dan twee à drie podia, en veertig bandjes.»

Smeets «Jazekers wel! Samen met mijn medewerkers pluis ik altijd de alternatieve hitlijst van de NME uit. Nieuwe nummers beluisteren we gelijk op YouTube, om te zien of het wat is. En als we enthousiast zijn, gaat het meteen van: niet ouwehoeren, bóéken. Zo hebben we Graffiti6, Hurts, Cage The Elephant en Scouting For Girls binnengehaald.

»Daartegenover staat helaas dat je altijd een aantal bands op de koop toe moet nemen wanneer je een grote naam boekt. Ash bijvoorbeeld, dat is een favour voor een agent. 'Ik heb voor jou Coldplay geregeld,' zei die, 'nou moet jij in de plaats Ash op de affiche zetten.' Nou ja, dan doen we dat maar, want ik wil het risico niet lopen om Coldplay aan mijn neus voorbij te laten gaan.

»Hetzelfde geldt voor Hanson, die Amerikaanse jongens die lang geleden een hitje hadden met 'MMMBop': dat is via de agent van Kings of Leon gegaan. We hebben lang zitten dubben of we het wel moesten doen, maar uiteindelijk hebben we toch maar ja gezegd. Hanson, ik denk dat de mensen daar gewoon uit nieuwsgierigheid al eens naar willen gaan kijken, om te zien hoe die jochies gegroeid zijn. De zanger heeft inmiddels vier kinderen, heb ik begrepen.»

Smeets «Daar is niks van gelogen.»

Smeets (lacht) «Nee, zo erg is het gelukkig ook weer niet. Het blijven zes nullen - afijn, zeven cijfers in totaal - maar het is wel meer dan we voor Rammstein betaald hebben.»

Smeets «Dat mag ik je echt niet vertellen, anders wordt het management van Coldplay kwaad op me. Maar 't is een terechte vraag hoor, want wat mij betreft is het niet meer van deze tijd om zo geheimzinnig te doen over bedragen: tegenwoordig worden toch alle salarissen bekendgemaakt, van de eerste minister tot de stervoetballer.

»Maar ik kan je helaas dus alleen maar zeggen dat ik dit jaar viereneenhalf miljoen uitgeef aan het gehele programma. Ter vergelijking: Herman (Schueremans) heeft ooit eens geroepen dat hij acht miljoen uitgeeft.»

Smeets «Ja, maar Herman heb ik daar de afgelopen twee jaar niet meer gezien. Ik ben ook niet zo'n backstagedier, hoor. Liever neus ik op Werchter wat rond op de marktjes, en op de toiletten, om te kijken hoe het er bij jullie aan toegaat.

»En ik word er vaak aangesproken door mensen die me herkennen, meestal Nederlanders. Niet te geloven trouwens dat ze iedere keer weer beginnen over de geweldige friet op Werchter, en dat wij Nederlanders daar toch iets van kunnen leren. Iedere keer weer moet ik dan antwoorden dat we op Pinkpop precies dezelfde cateraar hebben, en dat er dus hoegenaamd geen verschil is.

»Het enige wat verschilt - ik zal het nog duizend keer moeten herhalen - is de mayonaise: wij hebben zoete, jullie zure. 'Oh, dáárom smaakt dat hier zo anders.' - 'Ja, dáárom smaakt dat hier zo anders.' Ze zullen het nooit leren, jong (lacht).»