When You're Strange: A Film About The Doors

Dé definitieve documentaire die u de opwinding van de stadia vol uitzinnige fans, de uitgelaten sfeer na het concert en de nachtelijke ritten in het sjezende tourbusje laat beleven alsof u zelf lid was van de groep, kunt u vanavond dus níét op Canvas bekijken.

Wel: 'When You're Strange', een halfgeslaagde prent van Tom DiCillo ('Living In Oblivion') waarin de nog in leven zijnde leden van The Doors (Manzarek, drummer John Densmore en gitarist Robby Krieger) niet eens aan het woord komen.

Tom DiCillo «Ik wilde geen nostalgische hippiefilm maken. Als ik mijn prent met interviews had willen stofferen, dan had ik spectaculaire uitspraken en bekentenissen moeten verzamelen: David Bowie die verkondigt dat het gezicht van Jim Morisson te zien is op de lijkwade van Turijn, dat soort dingen.

»Maar het leek me onwaarschijnlijk om dergelijke scoops te scoren, en dus heb ik na een retraite van drie weken in het archiefkamertje van The Doors beslist om alleen met bestaand beeldmateriaal te werken: dat levert volgens mij meer inzichten over de groep op dan The Doors ons zélf kunnen verschaffen.»

DiCillo «Klopt. Dat zijn beelden uit 'HWY: An American Pastoral', een nooit uitgegeven roadmovie die gefilmd is door Morrisons oude schoolmakker Paul Ferrara. Toen ik op die beelden van de zwervende Morrison stootte, zag ik daar meteen de rode draad voor mijn film in.

»Veel mensen geloven dat hij nog altijd leeft, en dus wilde ik zijn geest uitbeelden die tussen hemel en aarde is blijven hangen, voor immer op zoek naar zin. Onder die beelden heb ik het journaal over zijn dood gemonteerd, alsof zijn schim het bericht op de autoradio verneemt.»

DiCillo «Daar leg je de vinger op de wonde, denk ik. Morisson was een breekbare persoonlijkheid, die al op z'n zestiende in de ban was van William Blake, Rimbaud en Nietzsche. Dat hij drugs gebruikte en dronk, was volgens mij niet om zichzelf te verliezen, maar om zichzelf te vínden. En die emotionele intimiteit die ik in mijn film laat zien, zal zelfs voor een hardcore The Doors-fan nieuw zijn.»

DiCillo «Nee, ik haat zulke lui. Jim was zo aan zijn imago verslaafd dat hij ook naast het podium de artiest bleef spelen. Net dát is zijn ondergang geweest.»

Bekijk de trailer »