© belga
Hun getuigenissen vormen een sterk contrast met de flauwe inspanningen om die moderne vorm van slavernij uit de wereld te helpen. Ze bezocht conferenties in chique oorden waar politici en diplomaten dure eden afleggen, zonder dat er iets verandert. Verschijnt ook voor de camera van Rohrer: actrice Emma Thompson, die met haar kunstinstallatie 'Journey' om aandacht en actie schreeuwt.
Emma Thompson «Mensenhandel was voor mij een abstract gegeven, zoals voor de meeste mensen, tot ik op een dag Elena leerde kennen. Ze werkte in een massagesalon in Londen. Dat salon lag in mijn straat: ik liep er elke dag langs met mijn familie, en dan maakten we grapjes en speculeerden we over de louche praktijken die zich afspeelden achter die gevel.
»Het verhaal van Elena loopt parallel met dat van veel andere meisjes: er was haar een job beloofd als receptioniste bij een dokter, maar voor ze het besefte zat ze in Londen achter het venster. Voor ze naar hier kwam, had ze nog nooit een naakte man gezien.»
- Mevrouw Rohrer, u belicht ook een aspect van de mensenhandel dat in de meeste films en documentaires onderbelicht blijft: de handel in mannen.
Kat Rohrer «De meeste politici zijn nog altijd mannen, en die nemen mensenhandel vaak niet ernstig omdat het 'maar' om vrouwen gaat. Daarom wilde ik ook getuigenissen van mannelijke slachtoffers: niet alleen hoor je weinig over hen, de impact op de publieke opinie is ook veel groter als het over iets anders gaat dan prostituees.»
- De vrouwen komen in de meeste gevallen terecht in de seksindustrie. Waarvoor worden de mannen ingeschakeld?
Rohrer «De twee mannen die in mijn film aan het woord komen, werden allebei tewerkgesteld op een boot. Ze moesten krabben en andere exclusieve lekkernijen vangen. Het was pure slavernij: onbetaald, ongezond, en zonder het minste comfort. Ze werden ook geslagen. Eén van hen vertelde me dat hij en zijn medegevangenen aas moesten eten om in leven te blijven.»
- U bent in de film niet mals voor de conferenties die wereldwijd over het onderwerp georganiseerd worden.
Rohrer «Tijdens die conferenties wordt er voor de eigen kerk gepreekt: iedereen die er komt, van de ngo's tot de diplomaten en de activisten, is duidelijk al een expert op het gebied van mensenhandel. Je reinste verspilling, zowel van geld, tijd als energie.»
Thompson «De groots opgezette conferentie van de Verenigde Naties in Wenen die je in de film ziet, was een maat voor niets: alle usual suspects waren komen opdagen, maar niemand had een plan. Het enige wat ik er geleerd heb, is hoe lang het duurt vooraleer er iets verandert. Wetgeving en diplomatie zijn bij uitstek twee werelden waar alles beweegt zoals een gletsjer: extréém traag.
Bekijk een lezing van Kat Rohrer over de documentaire:




























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook