Sport: Ronde van Lombardije

Maar nog voor de start van de Ronde van Lombardije - de slotkoers van de UCI World Tour - zijn de kaarten al lang geschud, gespeeld en weer opgeborgen: een geblondeerde Waal gaat dit jaar met de pluimen lopen, na een seizoen om u tegen te zeggen. Nietwaar, Michel Wuyts?

Michel Wuyts «En toch ben ik benieuwd naar wat Philippe Gilbert nog zal tonen in zijn allerlaatste opdracht voor Omega Pharma-Lotto. Na het WK in Kopenhagen, waar ik hem iets minder vond, zou je hem niet direct nog op het voorplan verwachten.

»Niemand die het hem na zo'n seizoen kwalijk zou nemen, maar wie weet zeggen hij, Jelle Vanendert en Jurgen Van den Broeck, die voor de laatste keer in hetzelfde shirt rijden: 'Komaan mannen, we gaan nog eens stoeien!' Dat geeft voor de kijker natuurlijk extra pigment aan zo'n wedstrijd: de gedachte dat er eentje van bij ons kan winnen.»

HUMO Wat mogen we verwachten van zo'n wedstrijd op het einde van het seizoen? Is er geen sprake van metaalmoeheid bij de renners?

Wuyts «Ja, en de wedstrijd lijdt daar ook onder: de tijd dat de allergrootsten naar Italië afzakten om daar te gaan winnen, ligt al een tijdje achter ons. Het moderne wielrennen werkt met piekperiodes, en de meeste renners hebben er dit seizoen al twee achter de rug. Meestal is het nu de beurt aan de Italianen, maar die hebben de laatste jaren veel van hun pluimen verloren.

»Ik zie Giovanni Visconti nog wel iets proberen, of Ivan Basso. Of de oude Davide Rebellin, als zijn ploeg een wildcard krijgt. Die is dit jaar teruggekeerd na een lange schorsing, maar hij heeft meteen weer een paar koersen gewonnen.»

Wuyts «Wat mij betreft niet! Ik mag naar mijn tweede vaderland om er voor de laatste keer dit seizoen met veel goesting mijn job uit te oefenen. En daarna duiken we weer het veld in.»

Wuyts «Zonder twijfel. Niks zo prettig als van de ene Belgische overwinning naar de andere mogen rijden. Tel maar op: Nick Nuyens wint de Ronde van Vlaanderen, de week erop is het aan Johan Vansummeren in Parijs-Roubaix, en meteen daarna begint het verhaal van Gilbert.

»En dan is er nog Vanendert, die in de Ronde van Frankrijk de koninginnenrit van de Pyreneeën met aankomst op Plateau de Beille op zijn naam kon schrijven. Op zo'n Belgische overwinning in het hooggebergte hebben we járen moeten wachten. Dan spreek je al lang niet meer van een grand cru, maar van een premier grand cru classé.»