Docu: The Devil and Daniel Johnston

Dat is een dubbelaar: de eerste cd bevat uitsluitend covers (door volk als Tom Waits, Eels, Beck) van enkele hoogtepunten uit de onwaarschijnlijk overvloedige output van de man, op schijf twee staan de originelen.

De covers gooit u weg, want die originelen zijn onverbeterbaar en zullen u alles vertellen wat u moet weten over de getroebleerde bard, een verward, manisch depressief kind in een enorm lijf, geboren zonder opperhuid.

Zijn twee grootste obsessies: The Beatles en comic books.

Zijn doel: eeuwige roem.

Zijn songs: ongefilterd uit het hart getapte popliedjes waartegen minstens driekwart van uw collectie schril afsteekt als hol en leugenachtig. Laat ons weten wanneer u die uit het raam mikt - dan komen wij vangen!

Daniel Johnston «In het begin kon ik amper naar de film kijken, want hij gaat vooral over de slechte dingen die ik heb meegemaakt. Maar toen ik hem voor de vierde keer zag, begon ik er de humor van in te zien. Het hielp dat mijn vrienden meekeken: iedereen zat voortdurend te lachen!»

Johnston (onzeker) «Daar hadden ze me wel mee liggen, ja. Het is nogal een akelige titel, niet? Ik ben geen fan van de duivel. Ik weet wel dat hij niet bestaat, dat hij een leugen is, maar toch: ik neem liever geen risico's. Zolang je je gedraagt, krijgt hij je niet te pakken - het komt er dus op aan een goeie jongen te zijn.

»(zwijgt) Maar van die titel was ik wel geschrokken, ja.»

Johnston «Sommige mensen houden van me, anderen lachen me gewoon uit. Maar als ze zich amuseren terwijl ze me uitlachen, heb ik er niet echt een probleem mee, want dat wil zeggen dat ik hen entertain. En daar draait het om. Misschien ben ik wel een grotere komiek dan ze beseffen.»

Johnston «Het was best wel fijn, eigenlijk. Ze hebben me verschillende keren gezegd dat ik klaar was om te vertrekken, terwijl ik nog wat wilde blijven. Je zit tussen de gekken en hun psychoses, en voor je het weet heb je er een band mee. Vertrekken voelde aan alsof ik hen in de steek liet.»

Johnston «Ik heb ze een paar keer gezien en gehoord. Maar te veel naar andere muziek luisteren doet je van je eigen pad afwijken. Eigenlijk luister ik vooral naar The Beatles. Ik heb jarenlang niets anders gedaan: non-stop, in mijn kamertje, ijsberen, kettingroken en naar The Beatles luisteren. Man, wat een tijd!»

Johnston «Comic books zijn het belangrijkste in mijn leven, meer nog dan muziek. Toen ik nog een kind was, verslond ik ze al. En ik tekende ze na: mijn droom was toen om professioneel striptekenaar te worden. Mijn favorieten zijn 'Captain America' en 'Casper the Friendly Ghost'.

»Ik teken nog altijd: ik heb mijn eigen karakters ontwikkeld en ik verkoop veel van mijn tekeningen op het internet. Een geweldige manier om geld te verdienen: zodra een tekening af is, kun je ze verkopen. Bij muziek duurt het meestal een stuk langer vooraleer je je geld ziet.»

Johnston «Ik herinner me nog goed dat mijn manager mij die foto toonde. Ik kende hem wel, want ik hoorde zijn songs altijd bij de tandarts. Dat is het geweldige aan beroemd zijn: dat je er nog bent, zelfs als je al dood bent.

»Zijn zelfmoord was natuurlijk tragisch. Wist je dat hij erop stond om begraven te worden in dat T-shirt van mij?»

Johnston «Hahaha, nu had ik je goed liggen, hè!

»Nee, ik weet dat hij me geholpen heeft om beroemd te worden. Maar gelukkig ben ik niet, want ik ben bijlange niet beroemd genoeg. Ik wil mijn naam zien staan op gigantisch grote lichtreclames en elke dag fantastische maaltijden! Ik wil een hit scoren en miljonair worden. Dan kan ik alle strips en Beatles-bootlegs kopen die ik wil.»

Bekijk de trailer »