Over vaders en zonen: hoe Wim Helsen worstelt met zijn overleden papa

, door (nj)

vb

Wim Helsen «‘Leo’ gaat over de stroeve relatie van Bart Verstockt met zijn 85-jarige vader, die Leo heet. In feite is het niks meer dan een gesprek tussen de twee, maar dan wel het eerste échte gesprek dat ze ooit voeren. De zoon stelt zich heel kwetsbaar op, en hij probeert helder en oprecht te communiceren met zijn vader, maar die laatste blokt alles af met opmerkingen als: ‘We gaan nu toch niet te moeilijk doen?’ Naar mijn gevoel probeert de vader een dominante positie te behouden, maar de zoon blijft gewoon stug zijn vragen stellen.

»Het mooiste is nog dat er helemaal aan het eind toch nog even een opening komt, een moment van introspectie bij de vader, waarin die min of meer z’n spijt betuigt over z’n woedeuitbarstingen, waar Bart als kind bang voor was. Wat die vader op de valreep een stuk menselijker maakt, en niet alleen irritant.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven