Een eenzaam Afghaans jongetje, alleen op de vlucht in 'War Child'

, door (sw)

19

ACTUA De 11-jarige Emran zegt het bijna achteloos in de documentaire ‘War Child’, zodat de waanzin van die uitspraak niet meteen doordringt. Maar: het gaat hier dus over een jongetje van 11 dat alleen, zonder zijn ouders, van Afghanistan via Iran en Turkije naar Europa is gekomen, omdat zijn leeftijdsgenootjes op straat worden neergeschoten op weg naar de klas. Het tweede kind dat regisseur Jamie Roberts volgt, de 12-jarige Rawan, heeft wel nog haar ouders aan haar zijde, maar al de rest heeft ze moeten achterlaten in Aleppo: haar thuis, haar vrienden, haar kindertijd. Emran en Rawan behoren tot de gelukkigen: zij raken zes maanden later in Duitsland, waar ze in relatief goede omstandigheden opgevangen worden. Voor Emran is dat ook een nieuw begin: ‘Ik praat elke dag met mijn ouders. Papa heeft me gezegd om hard te werken en hem trots te maken.’

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan