In 'Die huis' vertelt Sabine Hagedoren voor 't eerst over de dood van haar man

, door (tr)

1200

In juli 2016 verloor Sabine Hagedoren haar man Jurgen aan een slepende ziekte. Al in 2012 hadden ze te horen gekregen dat genezing niet meer mogelijk was.

'Je moet je verdriet af en toe in een doosje stoppen en opzijzetten'

Sabine Hagedoren «De toestand kon alleen gerekt worden. Tijd kopen, dat was het. Ik vond het mijn taak om in die tijd zoveel mogelijk goede herinneringen te sprokkelen. En daar ben ik wel in geslaagd, denk ik. Elke dag dat Jurgen zich redelijk goed voelde, was voor mij een mooie dag. En was het wat minder, dan zei ik: ‘Ja, schatteke, dan is het voor morgen, hè.’ Dat was de beste manier om ermee om te gaan. Daarom ook heb ik pas een paar weken voor Jurgen is gestorven, alles verteld op het werk.»

- Je hebt jarenlang niets gezegd tegen je collega’s?

Hagedoren «Ze wisten van niets, nee. Ik wilde dat echt niet. De dagen waarop ik ging werken, wilde ik met mijn werk bezig zijn. Ik wilde daar niet de vrouw zijn van wie de man heel ziek is. Daardoor ook kon ik ’s middags heel onnozel zeveren, zonder dat iemand zich anders zou gedragen of zich zou inhouden. Je hebt zuurstof nodig in zo’n situatie, en die haalde ik op het werk. Want ’s avonds moet je natuurlijk weer naar huis.»

- Hoe voelt het om nu alleen te moeten instaan voor de opvoeding van je twee kinderen?

Hagedoren «Ik ben niet alleen: ik heb mijn ouders, schoonouders, neven, nichten, vrienden… Er zijn zovéél mensen die me helpen. Bij de kinderen leeft de vrees wel dat ze zullen vergeten wie hun vader was. Maar intussen heb ik meerdere mensen gesproken die hetzelfde hebben meegemaakt, en zij hebben me gerustgesteld. Als we alle verhalen levendig houden, en we hebben al die foto’s en filmpjes, dan hoeven de herinneringen niet verloren te gaan.»

- Ik kan me inbeelden dat dat één van de angsten van Jurgen was om vergeten worden door zijn kinderen.

Hagedoren «Naarmate ze ouder werden, was hij er wel geruster in. Maar toen ze nog kleuters waren, zat hij daar erg mee in. ‘Ze zullen nooit weten wie ik ben,’ zei hij. Dan zei ik: ‘Ja, maat, dan moeten we zorgen dat je hier lang genoeg bent, zodat ze het wel weten, hè.’ (lacht)

»Jurgen kon daar heel kwaad over zijn: zijn taak was nog niet af, met twee zulke kleine kindjes. Dat vond ik heel jammer. Ik begreep zijn boosheid wel – je zou voor minder kwaad zijn. Maar in die boosheid steek je ook veel energie die je voor andere dingen kunt gebruiken. Maar hij zou tot de laatste snik kwaad blijven, zei hij. En dat is hij ook gebleven, tot de laatste snik.»

Natuurlijk vloeien er tranen in de aflevering van ‘Die huis’, maar er wordt ook veel gelachen. Als Sabine beelden van haar debuut als weervrouw bekijkt, ingeleid door Bavo Claes, of als ze zich gierend een weg worstelt door de in ‘Het huis’ verplichte fysieke proeven, die mee verhuisd zijn naar Zuid-Afrika.

- Ben je altijd zo goedgezind?

Hagedoren «Niet altijd, nee. Het eerste halfuur van de dag is dat iets moeilijker (lacht). Maar meestal wel. Je kunt niet altijd huilen, hè. Dan word je zot. Nu ja, ik toch. Je verdriet af en toe in een doosje stoppen en het even opzijzetten, zo doe ik het. Dat is mijn manier om het vol te houden.»

- Niet bang dat de klop nog zal komen?

Hagedoren «Af en toe vraag ik me dat af, maar blijkbaar komt het er niet van. December was een heel moeilijke maand. De feestdagen kwamen eraan en iedereen werd almaar vrolijker en vrolijker. Ik kon alleen maar denken: ‘Ik bén helemaal niet vrolijk.’ Overal die muziek en die lampjes: ik werd er alleen maar triester van.»

- Heb je ook op oudejaarsavond je kop in het zand gestoken?

Hagedoren «Nee, dat niet. Er is die avond gelachen, én er is gehuild. Er ontbrak iemand die ik er graag bij had gehad, maar op zo’n moment ben ik blij om wat er wél nog is: de kinderen, mijn vrienden… Er blijft nog heel veel over.»

Humo 4021/39 26/09/2017

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 26 september 2017

Lees alle reportages

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven