Belpop: Stijn Meuris

© Belga

Veel te veel om op een halve pagina te proppen, was Stijn het met ons eens, zodat we besloten om ons tot het prille begin te beperken.

Stijn Meuris «In 1980, ik was vijftien, kwam ik voor het eerst in mijn leven met een punker in aanraking: Marc Haesendonckx, de bassist van de beruchte Hamontse groep De Brassers, tevens mijn leerkracht maatschappijleer in het Koninklijk Atheneum in Overpelt. Die man had zo'n invloed op onze klas dat we met een paar jongens besloten te gaan kijken naar het optreden van De Brassers in de finale van Humo's Rock Rally.

»Dat was het allereerste optreden dat ik ooit zag, en het maakte gewéldig veel indruk. Niet alleen omdat mijn leerkracht daar op het podium van de AB stond - wów! - maar ook omdat die mannen in het Nederlands zongen, iets waarvan ik tot dan toe altijd gedacht had dat het bij wet verboden was, of toch voor dat soort muziek.

»De volgende les hebben we hem aangesproken: 'Hoâs man, wanneer is de volgende finale van dat wedstrijdje van dennumo?' - 'Over twee jaar.' - 'Awel, dan zorgen wij dat we daar over twee jaar staan.'

»En ja, we zijn dan instrumenten gaan kopen en gaan repeteren, en niet veel later stonden we met Gruppenbild voor het eerst op een podium. In Zaal Jagersborg was dat, in Maasmechelen, op een crochetwedstrijd, de voorloper van het vrij podium. Er traden dansmariekes op, en een goochelaar, en daartussenin stonden wij dan met onze Nederlandstalige slow punk.

»Als ik me niet vergis zijn we toen uitbetaald in zakken chips. Kun je 't je voorstellen? 'Hoe is 't geweest jongens?' - 'Ja pa, gaat wel. Toch twaalf zakken chips rijker.' (lacht)

»Maar alla, twee jaar later stonden we als piepjonge gasten wel in de finale van de Rock Rally - mijn broer Koen, onze toetsenman, mocht aanvankelijk niet binnen omdat-ie nog geen zestien was. We hebben niet gewonnen, maar achteraf hebben we wel een single in eigen beheer kunnen uitbrengen: 'Maatschappij'.»

HUMO Met de onvergetelijke regel: 'Alles is gericht op geld investeren / Geld investeren en de kleintjes provoceren'.

Meuris «Mensenlief, zwijg stil (lacht). Dat singeltje had dan nog een Engelstalige B-kant, 'Tranquility', en daarin had ik het zeker 36 keer over trankilitie. In de week waarin dat singeltje naar de radio ging, wees onze leerkracht Engels er ons fijntjes op dat tranquility als trankwilitie wordt uitgesproken. Zo gênant! Op dat moment heb ik beslist om nooit nog een regel Engels te zingen. Nimmer spijt van gehad.»

HUMO Snel nog even, Stijn: tevreden over 'Belpop'?

Meuris «Zéér. Al begrijp ik nu beter hoe sommige mensen tegen mij aankijken. Zo van: 'Die Meuris, kun je die ook gewoon áfzetten?' (lacht) Ach ja, ik ben wie ik ben, hè?»