Docu: Waste Land

Die foto's liet hij vervolgens 'opblazen' en door de catadores namaken met het vuilnis waarin ze dagelijks staan te scharrelen, en het eindresultaat fotografeerde en bewerkte hij opnieuw. Het leverde Walker de documentaire 'Waste Land' op, waarmee ze vorig jaar tot publieksfavoriet werd uitgeroepen op meer dan één festival.

- Aan het eind worden de kunstwerken voor duizenden dollars verkocht. Waren jullie van bij het begin van plan dat geld aan de catadores te geven?

Lucy Walker «Ja. Tot nu toe hebben Viks kunstwerken zo'n 300.000 dollar opgeleverd. Daarmee hebben de catadores al 15 computers en een vrachtwagen kunnen kopen, en een kinderopvang opgericht.

»Gek als je bedenkt hoeveel moeite we hadden om de film gefinancierd te krijgen. Ik herinner me een vergadering met O2 Filmes, een Braziliaanse studio die geïnteresseerd was. Eerst zeiden we dat het een documentaire zou worden: niet wat ze wilden horen.

»Toen we vervolgens vertelden dat die documentaire zich zou afspelen op een vuilnisbelt, vroegen ze zich zichtbaar af dat ze daar in hemelsnaam zaten te doen. Gelukkig bleek wat later dat onze documentaire als 'sociaal project' recht had op een hele hoop subsidies. Toen stond de studio plots wél te springen.»

- Filmen op een vuilnisbelt: we kunnen ons aangenamere sets voor de geest halen.

Walker «Vik zegt altijd: 'In Rio liggen Saint-Tropez en Mogadishu naast elkaar.' Normaal blijft iedereen aan zijn kant van de scheiding, maar ik ging van mijn comfortabele hotel aan de Saint-Tropez-kant recht naar de vuilnisbelt. Op den duur ging ik me heel gedesoriënteerd voelen - een soort sociale whiplash, daar kwam het op neer.

»Het was ook allesbehalve zonder risico. En dan heb ik het niet eens over de wansmakelijke geuren. Vooraf kreeg ik zowat elke vaccinatie die er bestaat: zoveel prikken dat ik mijn arm amper nog kon bewegen. Ziek ben ik niet geworden, maar het blijft een gevaarlijke plek.

»Het afval biedt geen stabiele ondergrond: constant vallen er dingen om en raken mensen bedolven. Tel daar nog eens bij dat het er vol glasscherven ligt en dat het de gedroomde plek is om wapens, drugs en zelfs lijken te begraven, en je begrijpt waarom er elke dag ongelukken gebeuren.»

- Je kreeg er wel een Oscarnominatie voor in de plaats.

Walker «Toen dat nieuws bekend raakte, kreeg ik een mail van Tiao, de voorzitter van de bond van vuilnisrapers en één van de hoofdpersonages in de film: 'Oscar of niet, wij voelen ons nu al winnaars.' Volkomen mee eens: dit is het beste wat ik ooit heb gedaan. Als filmmaker, maar ook gewoon: als mens.»

Bekijk de trailer