De man is nu 76, maar hij behoort nog steeds tot de absolute top. In de bekroonde documentaire ‘How Much Does Your Building Weigh, Mr. Foster?’ geven de Spaanse regisseurs Carlos Carcas en Norberto López Amado een overzicht van Fosters indrukwekkende verwezenlijkingen, en vrienden wilden wel iets lossen over zijn privéleven. Bijna hadden we ook in Antwerpen een creatie van Foster staan, maar zijn ontwerp voor de Oosterweelverbinding werd afgewezen. Zijn brug had maar één dek, in plaats van de gevraagde twee. Maar ach, die tunnel wordt vast ook gezellig.
- Wanneer hebt u de wondere wereld van de architectuur ontdekt?
Norman Foster «Rond mijn twaalfde raakte ik geïnteresseerd in tekenen, schilderen en de geschiedenis van de architectuur – kunstgeschiedenis was één van m’n favoriete vakken op school. Als ik in Manchester ging fietsen, reed ik altijd langs de radiotelescoop van de Jodrell Bank Observatory: ik was enorm gefascineerd door dat ding.
»Op mijn zestiende werkte ik in het stadhuis van Manchester – een fantástisch gebouw – en tijdens de lunchpauze wandelde ik elke middag naar The Daily Express Building. Dat kantoor van de krantenredactie, in art-decostijl, was erg modern voor die tijd: het was één van de eerste openbare gebouwen die grotendeels uit glas opgetrokken was. En ik las boeken over Le Corbusier.
»Ik was dus wel geïntrigeerd door architectuur, maar ik ben het pas op m’n eenentwintigste gaan studeren.»
- Wat is volgens u karakteristiek voor uw ontwerpen?
Foster «Ik zoek altijd naar een manier om de levenskwaliteit te verbeteren. In landen met een koud klimaat zorg ik ervoor dat het zonlicht als warmtebron kan dienen – door veel glas in mijn ontwerp te verwerken, bijvoorbeeld. En in warme landen zoek ik naar manieren waarop een gebouw verkoeling kan bieden.
»Ik probeer ook altijd om mijn ontwerpen in te passen in de omgeving. Neem nu de Hearst Tower in New York: het repetitieve patroon van die toren straalt voor mij stedelijke orde uit. Door het contrast met de art-decobasis krijgt het gebouw een sterke identiteit, wat nodig is aangezien het recht tegenover Central Park staat. Al ben ik nooit honderd procent tevreden, hoor. Als je me vraagt naar m’n beste ontwerp, antwoord ik altijd: ‘Het ontwerp waar ik nu aan bezig ben.’»
- In de documentaire zien we u op de skilatten staan. U bent duidelijk nog fit voor uw leeftijd?
Foster «Enkele jaren geleden werd er darmkanker bij me vastgesteld. Daar ben ik intussen volledig van genezen, maar voor het eerst besefte ik dat ik sterfelijk was. Sporten is een manier om me eraan te herinneren dat ik vooral door wilskracht het gevecht tegen kanker gewonnen heb. Vorig jaar heb ik zelfs deelgenomen aan een marathon! Je kunt áltijd een stap verder gaan, als je het maar graag genoeg wilt.»
Bekijk de trailer:
0 reacties
reageer ookReageer ook