Serie: Zen

Voor u met de ogen draait: ‘Zen’ is níét de zoveelste sombere zaterdagavondkrimi op Canvas. De reeks speelt zich af in het zonovergoten Rome, waar de Venetiaanse detective Aurelio Zen(Rufus Sewell) moordzaken probeert op te lossen in een omgeving die beheerst wordt door maffiosi, corruptie en kuiperijen. Én door Italiaanse bella’s die suggestief hun bloesje losknopen: de love interest van dienst is Caterina Murino, u beter bekend als het Bond-meisje Solange Dimitrios uit ‘Casino Royale’.

Rufus Sewell «Geef toe, ik had het slechter kunnen treffen met m’n tegenspeelster (grijnst). Maar wat me over de streep getrokken heeft, is het feit dat Zen niet de zoveelste tv-detective op rij is, die in een bevlekte trenchcoat door de grauwe gangen van het politiegebouw beent terwijl hij iedereen afsnauwt. Integendeel: Aurelio flaneert in een onberispelijk Armani-pak door de straten van Rome, en vaak weet hij niet zo goed waarmee hij bezig is. De anderen zijn hem meer dan eens een stap voor, terwijl je van een detective toch het omgekeerde zou verwachten (lacht).

»Hij is ook heel menselijk: hij probeert te stoppen met roken, en is na zijn echtscheiding weer ingetrokken bij zijn moeder. Een doorsnee vent, dus, die zo goed en zo kwaad mogelijk de dag probeert door te komen.»

- Heb je je voor de rol verdiept in de boeken van Dibdin?

Sewell «Ja, en het interessante is dat ze erg verschillen in toon: sommige verhalen zijn heel grappig, andere een stuk donkerder. Ook Zen is geen twee keer dezelfde: soms wordt hij afgeschilderd als een dubieuze figuur, soms lukt het hem niet om de zaak op te lossen – het gebeurt ook dat hij pas halverwege het verhaal opduikt.

»Er wordt ook veel aandacht besteed aan hoe de dingen werken in Rome: hij wordt constant geconfronteerd met politici die hem vragen hun ongure zaakjes op te lossen, zonder dat de buitenwereld er lucht van krijgt. Omdat hij uit Venetië komt, is hij die machtsspelletjes niet gewoon: moet hij aan zijn eigen veiligheid denken, wetende dat gerechtigheid en zijn integriteit erbij inschieten?

»Het feit dat ik zelf geen Italiaan ben, heeft geholpen om die rol van outsider geloofwaardig neer te zetten. Ik spreek trouwens ook gewoon Engels: als ik een Italiaans accent probeer te doen, komt dat alleen maar lachwekkend over.»

- Het Colosseum, het Forum Romanum, de Spaanse Trappen: ik neem aan dat het fijn werken was in Rome?

Sewell «Héél fijn. Veel scènes werden gewoon op straat opgenomen, zonder dat de voorbijgangers zich dat realiseerden. Zo is het eens gebeurd dat ik in het station door een menigte moest lopen, terwijl de politie me op de hielen zat. Er waren mensen ingehuurd die tegen me op moesten botsen, en die ik tijdens m’n vlucht uit de weg moest duwen. Stond er midden de massa plots een klein oud vrouwtje!

»Ik zag haar pas op het laatste nippertje, en omdat ik haar niet omver wilde duwen, heb ik haar opgetild en ben ik zo verder gelopen – met een verbijsterd oud besje in m’n armen! Toen ik haar neerzette en alles uitlegde, kon ze er best mee lachen, maar de voorbijgangers dachten dat ik haar aan het kidnappen was (lacht).»