Quiz: De premiejagers Deluxe

Aan 'Zonde van de zendtijd'-helft Bert Gabriëls (vanavond neemt-ie het op tegen Marcel Vanthilt) dus de vraag:

HUMO Vertel eens een sappige anekdote?

Bert Gabriëls (schraapt de keel) «In de tijd dat ik Rechten studeerde in Leuven, begin jaren negentig, heb ik eens deelgenomen aan een welsprekendheidstornooi. Ik had een redevoering voorbereid over het belang van drama in de politiek.

»Het was mijn bedoeling om helemaal op het eind met een cuttermesje een klein sneetje in mijn onderarm te maken, om mijn toehoorders te tonen dat dat een zeer effectieve manier was om je betoog kracht bij te zetten.

»Het probleem was nu dat ik vreselijk zenuwachtig was: toen het moment eindelijk gekomen was om dat sneetje in mijn onderarm te maken, was ik zo waanzinnig opgeladen dat ik veel teveel kracht zette, en – snap! – in één haal twee pezen doorsneed.

»Ik in paniek het podium af natuurlijk, waarop Ben Crabbé, de presentator, de micro van me overnam en vroeg of er misschien een dokter was in de zaal. Daar moest het publiek heel hard om lachen: ze dachten dat het deel uitmaakte van de act (lacht). Maar een kwartiertje later ben ik toch echt wel met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis.»

HUMO Goeie anekdote. Heb je er nog eentje?

Gabriëls «Toen ik in Maastricht aan de Toneelacademie zat, had ik met enkele vrienden een klein theatergezelschap. We waren aan een voorstelling aan het werken waarin het ook even zou gaan over het vrouwelijk orgasme, en iemand van ons had gezien dat ze in de bibliotheek een educatieve dvd hadden over dat thema.

»Ik had de taak op me genomen om die dvd diezelfde avond te gaan halen, maar na de repetitie ben ik eerst nog langs het café gegaan – ik dacht: één pintje, en dan naar de bieb. Vijf pintjes later keek ik ineens op mijn horloge: ‘Shit, ik moet er vandoor!’ Een minuut voor sluitingstijd kom ik daar die bieb binnengerend, een uur in de wind stinkend naar de drank.

»Ik sprint naar het rek waar die dvd staat, been er mee naar de balie, en merk dan pas dat het een euro kost om een dvd te lenen. Ik weet uit mijn zakken nog ongeveer negentig cent op te diepen – de rest van mijn geld had ik opgedronken – en zeg zwetend en zwaar hijgend tegen die baliejuffrouw: ‘Ik moet die dvd echt hebben, dus ik kom morgen die tien cent wel betalen’.

»De blík van het vijftal mensen dat daar achter die balie stond, zal ik nooit meer vergeten. ‘Oh nee,’ zag je ze denken, ‘Wat een zielige, zielige loser.’ ‘’t Is voor een theaterstuk,’ heb ik nog gezegd, maar op dat moment vond zelfs ík dat een wel erg vergezocht excuus. Het is met afstand het meest gênante moment uit mijn leven. Maar: ik héb die dvd meegekregen.»

HUMO Nog een laatste anekdote, kort en krachtig?

Gabriëls « Een paar jaar geleden heb ik een cabaretavond gepresenteerd waar een zekere Geert De Wael aan meedeed. Ik stap naar voren om hem aan te kondigen, en stel vast dat er nogal veel microfoondraad op het podium ligt.

»Ik geef dus een goeie zwier aan die kabel om de hele zwik in één keer weg te krijgen, maar had niet gezien dat De Wael inmiddels al tot vlak achter mijn rug was gewandeld. Ergo: hij krijgt een keiharde, maar dan ook echt wel ge-ná-de-loos harde mot in zijn gezicht van me.

»Een seconde of tien heeft hij moeten bekomen, en dan is hij toch maar aan zijn set begonnen – die helaas niet half zo grappig was als de muilpeer die eraan vooraf ging. Grapje, Geert!»