We maken er kennis met dokter Irina Serdechnaja, die in de afgelopen kwarteeuw meer dan tienduizend foetussen heeft weggehaald. Toch is de dokter is geen gevoelloze, door de Sovjet-bureaucratie gedrilde doodsengel, maar een meevoelende vrouw die elke onwillige moeder in spe vraagt om goed over haar daad na te denken.
De film geeft een korte geschiedenis van de abortus in Rusland, van Stalin tot nu, en laat drie tieners aan het woord die zijn geconfronteerd met de onmogelijke keuze tussen leven en dood. Tachtig procent van de vrouwen in het moderne Rusland heeft tussen de twee en de tien abortussen ondergaan.
Vooral jonge meisjes vallen erop terug: de seksuele revolutie na de val van het communisme heeft ervoor gezorgd dat ze steeds vroeger aan seks beginnen, maar de theorie (lees: seksuele voorlichting) blijft vér achter bij de praktijk.
Dat alles laat ‘Killing Girls’ zien, maar de makers nemen geen standpunt in: je weet na afloop niet of ze pro life, dan wel pro choice zijn. Dat lijkt ons voor een documentairemaker hoe langer hoe meer de juiste aanpak. Wil iemand Michael Moore briefen?
Bekijk de trailer:
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook