Film: Eastern Promises

Voor Cronenberg en Mortensen is het de derde samenwerking: sinds de regisseur met ‘A History of Violence’ (2005) definitief (?) brak met de body horror die hem groot maakte, is de ‘Lord of the Rings’-ster nog niet van zijn zijde geweken.

‘Eastern Promises’, hun tweede joint effort, degradeerde in 2007 het nochtans weergaloze ‘A History of Violence’ tot opstapje: de thriller, over een bende Russische gangsters in Londen – de vory v zakone, met aan het hoofd een ijzingwekkende Armin Mueller-Stahl – is van het beste wat Cronenberg al gepresteerd heeft, en stukken angstaanjagender dan zijn bloed- en ingewandenfeestjes van weleer.

In de instant legendarische scène in het Turkse bad – zo brutaal en in your face is mainstream cinema anders nooit - ziet u Viggo met de blote hand twee huurmoordenaars afmaken. In z’n nakie, dames!

DAVID CRONENBERG «Ik vroeg aan Viggo: ‘Wat gaan we doen met je handdoek?’ En hij zei: ‘Het zal naakt moeten, ik zie geen andere optie. In een echt gevecht zou dat ding sowieso van mijn lijf vallen.’ En dat was dat: ik was niet van plan om voor die ene scène over te schakelen op de ‘The Bourne Ultimatum’-stijl, met snelle camerawisselingen en flitsende montage, alleen omdat mijn hoofdrolspeler naakt was.»

- Het geweld in de film is ook een stuk brutaler dan in de ‘Bourne’-films of de meeste Hollywood-producties. Er zitten maar drie geweldscènes in, maar ze zinderen lang na.

CRONENBERG «Ik neem geweld heel serieus. Ik ben een atheïst, ik geloof niet in een leven na de dood: als je een leven verwoest, is dat voor altijd. Het heeft daarom voor mij geen enkele zin om uit een geweldscène de realiteit weg te snijden: ik toon het liever zoals het is. Er is helemaal niks ludieks aan het geweld in mijn films - ik ben Tarantino niet.»

- Zult u ooit nog een film draaien zonder Viggo Mortensen?

CRONENBERG «Is al gebeurd, mijn beste: in ‘Cosmopolis’, mijn volgende, gebaseerd op het boek van Don DeLillo, worden de hoofdrollen vertolkt door Robert Pattinson en Paul Giamatti (Yes!, red.). Ik was ook niet van plan om Viggo te casten in ‘A Dangerous Method’, tot ik doorhad dat de Freud die ik voor ogen had – niet de oude, wijze dokter die iedereen kent, maar een vijftigjarige natuurkracht met een sardonisch trekje, die aan het hoofd staat van een nieuwe, revolutionaire beweging – door niemand beter kon worden gespeeld.

»Viggo en ik vertrouwen elkaar intussen blindelings: ik weet dat hij zich heel grondig voorbereidt en dat hij nooit minder dan uitstekend is, hij weet dat ik hem niet voor aap zal zetten. Toen we bezig waren aan ‘A Dangerous Method’ hebben we alleen al over de sigaren van Freud zeker veertig e-mails over en weer gestuurd. Zo’n samenwerking is onbetaalbaar.»

- Iedereen heeft het de laatste jaren over een nieuwe Cronenberg. Hebt u de horror definitief afgezworen?

CRONENBERG «Ik weet het niet. Toen ‘The Dead Zone’ uitkwam, in 1983, zei iedereen al dat ik de overstap gemaakt had naar meer realistische, minder gewelddadige en uitzinnige films – en mijn volgende film was toen ‘The Fly’ (grijnst).

»In al mijn films doe ik hetzelfde: uitvissen wat het betekent om een mens te zijn, telkens vanuit mijn eigen perspectief. En verder zorg ik er voor dat ik mezelf niet verveel. Achteraf denk ik weleens: 'Het ziet ernaar uit dat ik toen even mijn bekomst had van special effects.' Maar op het moment zelf sta ik daar niet bij stil. Echt niet.»

Bekijk de trailer:

Herlees de filmbespreking »