Serie: Fringe

De sciencefictionreeks uit de koker van ‘Lost’-bedenker J.J. Abrams draait rond een FBI-afdeling die bizarre, paranormale fenomenen onderzoekt en daarbij hulp krijgt van een briljante, zij het mentaal labiele wetenschapper met een donker verleden (Walter Bishop of John Noble, u beter bekend als Denethor uit de laatste twee ‘Lord of the Rings’-films). Na een ronduit spectaculair begin ziet het er even naar uit dat elke aflevering – een tikje voorspelbaar à la ‘The X-Files’ – in het teken van een freaky case-van-de-week zal staan, maar algauw gaan alle remmen los.

Alles staat in het teken van een sluimerende oorlog tussen twee paralelle universa: er wordt tussen de verschillende dimensies over en weer gehupt dat het geen naam heeft, en op den duur zijn de dubbelgangers, shapeshifters en aliens amper nog te tellen. Even aan de vertolker van mad scientist Walter, de man die de chemicaliën levert als er door de tijd of door wormgaten gesurft moet worden, vragen hoe het zover kunnen komen is.

John Noble «’t Is allemaal de schuld van mijn dochter! Zij vertelde me dat Abrams aan een nieuwe reeks werkte en dat er een rol in zat die me op het lijf geschreven was. Ik belde naar m’n manager, maar die zei: ‘Nee, dat is niks voor jou – je bent te jong.’

»Niet meteen iets dat een acteur elke dag te horen krijgt als-ie de dertig gepasseerd is. Ik dus terug naar Australië, maar daar kreeg ik een telefoontje: ik mocht toch een scène spelen en moest de tape maar opsturen. Op basis van die ene opname werd ik alsnog gecast.»

- In de tweede helft van de reeks wordt het overkoepelende verhaal alsmaar belangrijker. Een bewuste keuze?

Noble «Een onvermijdelijke evolutie, denk ik. De schrijvers zullen in het begin wel geprobeerd hebben om op zichzelf staande afleveringen te maken, met de rode draad op de achtergrond, zodat occasionele kijkers ook zouden kunnen volgen, maar gaandeweg nam the bigger picture het gewoon over.

»Niet dat het een evidente switch was: toen we halfweg jaargang één met dat alternatieve universum op de proppen kwamen, moesten we meteen ook een heleboel nieuwe personages introduceren. Een riskante operatie, want niks zegt dat het publiek die figuren ook zal lusten.

»Voor mij was het in elk geval smullen om ook nog eens Walters evenknie in het parallelle universum te mogen neerzetten. Die heet ook Walter, maar Walter 1 noemt hem Walternate: je zou hem kunnen zien als de bad guy, maar in mijn ogen wil hij gewoon het voortbestaan van zíjn wereld verzekeren.

»Eén beslissing of gebeurtenis zorgt er soms voor dat mensen een compleet andere weg opgaan, en dat is – zonder al te veel te verklappen – precies wat er met Walternate en Walter gebeurd is. Ze zijn één en dezelfde man, maar de ene verloor een zoon en de andere kidnapte er één. Walternate werd bitter en wraakzuchtig, Walter werd gek – van het schuldbesef. Hij probeert nu een en ander goed te maken.»

- Veel acteurs, regisseurs en schrijvers hebben nogal wat vooroordelen tegen fantasy en sciencefiction. Jij hebt daar kennelijk geen last van.

Noble «Goed materiaal is goed materiaal. Lui die alles in hokjes willen stoppen, doen dat doorgaans om er zich boven verheven te kunnen voelen. Wie neerkijkt op sciencefiction lijkt te vergeten dat het meestal één van de slimmere vormen van entertainment is: in zulke fictie wordt nagedacht over de toekomst en loopt men dus ook vaak voor op de tijdgeest.

»Een intelligent publiek is zich daarvan bewust. Als we Ray Kurzweil (een Amerikaans uitvinder en futurist, red.) mogen geloven, zullen veel dingen uit ‘Fringe’ in 2025 gemeengoed zijn. Wie alleen maar naar kitchen sink-drama’s kijkt, is gewoon te dom om dat in te zien.»

Bekijk de trailer: