Film: The Reader

Niet slecht voor ‘een simpele Engelse meid die met haar gat in de boter is gevallen’, zoals ze zichzelf omschrijft. Wij blijven het een beetje spijtig vinden dat ze haar eerste Academy Award in de wacht sleepte met het wel héél sentimentele Holocaustdrama ‘The Reader’ (vrijdag op Canvas), maar haar grandioze prestatie staat buiten kijf.

In deze verfilming van de roman 'Der Vorleser' van Bernhard Schlink geeft ze gestalte aan Hanna, een getormenteerde SS-concentratiekampbewaakster – en een analfabete bovendien – die enkele jaren na de oorlog een romance begint met een vijftienjarige snaak. Die bedwelmt haar met voorleessessies uit literaire klassiekers.

KATE WINSLET «Ik heb uitgebreid onderzocht hoe het voelt om analfabeet te zijn. De schaamte daarover weegt enorm op Hanna’s schouders. Dat is de clou van haar verhaal: ze draait nog liever voor de rest van haar leven de bak in dan openlijk toe te geven dat ze niet kan lezen of schrijven.

»Van een alfabetiseringsorganisatie in New York mocht ik enkele lessen volgen en daar heb ik veel geleerd van mijn klasgenoten: één leerlinge plakte pleisters op haar vingers als ze wist dat ze ergens een formulier moest invullen. Dan zei ze dat ze zich gesneden had, zodat iemand anders dat klusje in haar plaats zou opknappen.

»Dat soort details hielp me enorm bij het begrijpen van Hanna’s complexe verhaal. Ik móést haar doorgronden, anders had ik haar nooit naar behoren kunnen neerzetten.»

- Behalve een analfabete kampbewaakster is ze ook een oudere vrouw die een relatie begint met een veel jongere man.

WINSLET «Toch gaat het vooral om háár seksuele ontluiking. Nog nooit heeft ze zo’n diepe affectie voor iemand gevoeld. Nog nooit heeft ze iemand in haar leven toegelaten, uit angst dat haar grote geheim zou uitlekken. Waarschijnlijk heeft ze lang geen seksueel contact meer gehad, of misschien zelfs nog nooit – zo stelde ik het me voor. Uiteindelijk heeft zij Michael net zo erg nodig als hij haar. Of zelfs méér.»

– Naar moderne maatstaven zou de relatie als pedofilie bestempeld kunnen worden.

WINSLET «Da’s een woord waarmee je voorzichtig moet zijn (nerveus lachje). Neen, zo zie ik het totaal niet. Je moet er rekening mee houden dat die jongen zestien wordt in het verhaal – de leeftijd waarop je wettelijk mag trouwen – én dat Hanna gelooft dat hij zeventien is. Ik zie het meer als een onconventionele relatie.»

– De jonge leeftijd van je tegenspeler, David Kross, zorgde alleszins voor praktische obstakels: vanwege de strikte Duitse wetgeving moesten jullie wachten tot zijn achttiende verjaardag voor jullie de seksscènes mochten draaien.

WINSLET «Belachelijk! Een journalist bestond het zelfs om me te vragen of Davids ouders erbij waren op de set. For fuck’s sake! We hebben het hier wel over een man, hè, geen prille puber. David was net geen achttien: toen ik destijds naar Nieuw-Zeeland trok om in ‘Heavenly Creatures’ mee te spelen, was ik verdorie nog jonger!

»Bovendien is ‘The Reader’ een liefdesverhaal, geen vunzige porno of zo. Ik weet niet hoe het zat met Davids ervaring tussen de lakens – dat zijn mijn zaken niet. In elk geval heeft hij de dag na zijn achttiende verjaardag heel wat opgestoken, met dank aan de Duitse wet.»

Bekijk de trailer:

Lees de bespreking »