Docu: Van Kooten en De Bie sloegen weer toe!

Kees van Kooten – De Vieze Man, Carla van Putten, wethouder Hekking en nog minstens drie dozijn andere typetjes in één en dezelfde persoon – vertelt hoe één en ander tot stand is gekomen.

Kees van Kooten «Al sinds de dag dat Wim en ik als duo zijn gestopt, in 1998, is Coen op zijn eigen charmante manier aan het aandringen: hij wilde graag met ons een documentaire maken om het publiek te laten zien hoe wij al die jaren te werk zijn gegaan. We zijn er nooit op ingegaan, vooral omdat we het te druk hadden met andere dingen, maar nu hadden we het idee dat het wel zoetjesaan tijd werd. Ik ben er inmiddels zeventig, Wim tweeënzeventig: straks is er niemand meer die weet hoe alles precies gegaan is. Daarbij vind ik het eerlijk gezegd wel prettig dat ik na vandaag nooit meer over Koot & Bie hoef te praten – dat heb ik inmiddels wel genoeg gedaan – en dat ik gewoon kan verwijzen naar de documentaire.»

HUMO Bent u tevreden met het resultaat?

Van Kooten «Erg tevreden, ja. Het is een boeiend, amusant geheel geworden, een mooie, bonte mengeling van sketches en gesprekken. Onze producente Maud Keus en onze geluidsman Roel Bazen zijn helaas allebei overleden – zo gaat dat – maar verder heeft Coen met alle betrokkenen gesproken: met Wim en mij, met onze vrouwen, met grimeur Arjen van der Grijn en met cameraman Paul van den Bos. En hij heeft ookenkele huizen opgezocht waar we gedraaid hebben: de vroegere woonst van Jan Mulder bijvoorbeeld, waar we die scène hebben opgenomen waarin Jacobse en Van Es zich bij de bewoonster – de moeder van Remco Campert – komen aanbieden om de tuin ‘winterklaar’ te maken. Om rompslomp met castingbureaus en zo te vermijden lieten we kleine rolletjes vaak door bekenden van ons spelen, en namen we op in de huizen van onze vrienden.

»En verder worden eigenlijk zo’n beetje alle thema’s behandeld: onze werkwijze, ons gepieker, onze visie op satire, de ontstaansgeschiedenis van sketches en typetjes,...»

HUMO Ik las dat u ondermeer de origine van De Vieze Man onthult. Dat mag u hier en nu anders ook al even doen.

Van Kooten «De Vieze Man is een jaar of dertig geleden geboren, toen ik op een dinsdagochtend mijn twee honden uitliet in het bos, samen met mijn toen nog piepjonge dochter Kim. Op een gegeven moment komt er een man op me af: ‘Ik zou maar niet verder wandelen als ik u was,’zegt hij, ‘want daar ginds liggen er twee.’Ik zág aan die man dat hij loog, maar dat-ie het gewoon lekker vond om dat te zeggen (lacht).

»Diezelfde dag nog hebben we de scène opgenomen waarop Wim in de rol van Meneer Foppe met zijn hondje door datzelfde bos wandelt, en een man met een vetlok en een lange stofjas tegenkomt, die hem precies hetzelfde zegt als de man die ik die ochtend was tegengekomen. Ik ging als Vieze Man wel ietsje verder: in geen tijd lagen er al zeven naaktstellen het met mekaar te doen (lacht).»

HUMO Volgens de perstekst zou ‘Van Kooten en De Bie sloegen weer toe!’ een schat aan nooit vertoond archiefmateriaal bevatten.

Van Kooten «Klopt. Een tijdje geleden kreeg ikeen telefoontje van de VPRO: of ik de dozen met banden wilde komen ophalen, want ze kwamen archiefruimte te kort. Wat bleek: in de catacomben van het VPRO-gebouw stonden twaalf verhuisdozen, vol banden met restmateriaal: ongebruikte takes, beelden uit de schminkkamer, scènes die we achteraf niet goed genoeg vonden, of die door de actualiteit waren ingehaald....

»Ik heb die dozen naar mijn huis in Amsterdam vervoerd, waar ze nu mijn hele fietsenkelder bezetten. Coen heeft op goed geluk vijf banden meegenomen, en daaruit heeft hij een paar dingen gebruikt. Eén ervan is een uitloper van een scène waarin Carla van Putten en haar inwonende zoon Frank (rol van Wim de Bie, red.) aan het schaatsen zijn: omdat onze geluidsman Roel na het opnemen van die scène graag nog het geluid van krakend ijs op tape wilde hebben, zijn we toen met onze vijfkoppige ploeg beginnen te dansen en te hossen op dat ijs. Die beelden hebben Wim en ik nu voor het eerst terug gezien. Nou, de tranen sprongen ons in de ogen. Ik dacht: wat was het leven toen toch simpel.»

Bekijk een filmpje: