Culi: Smaak

We horen het u tot hier denken:

HUMO Alwéér een kookprogramma?

Bruno Wyndaele«Toch niet: ‘Smaak’ is géénkookprogramma, al kan ik niet ontkennen dat er ook in wordt gekookt. In essentie gaat het in ‘Smaak’ wel over smaak, zoals de titel al enigszins aangeeft, maar enkel over de smaak van het product zelf – hoe het vervolgens bereid wordt, is van minder belang.»

HUMO Tekst en uitleg, graag.

Wyndaele «Het programma begint met een bekende foodie,die een gerecht bereidt dat hij of zij lekker vindt en thuis ook geregeld klaarmaakt. In de eerste aflevering is dat Marleen Merckx,oftewel Simonneke uit ‘Thuis’: zij maakt op haar manier geroosterde kip klaar.

»‘Heerlijk gerechtje, Marleen,’ zeggen wij dan, vergenoegd onze vingers aflikkend, ‘maar zou het niet nog veel lekkerder zijn wanneer je de beste kip had gebruikt die er op deze wereld te vinden is?’

»Want ja, waar gaat Marleen haar kieken op de kop tikken? In de supermarkt, of bij de slager om de hoek, net zoals de meeste mensen hun lievelingsgerecht bereiden: met producten die hier in de winkels te vinden zijn, en niet noodzakelijk met de béste producten.

»Vervolgens is het de bedoeling dat Michiel, Axel en ik elk afzonderlijk op pad gaan om – in dit geval – de lekkerste kip ter wereld te vinden. We leggen ons oor te luisteren bij kenners, koks en kwekers in binnen- en buitenland, en uiteindelijk komen we alle drie terug met de kip waarvan wij denken dat het de lekkerste op aarde is.

»Enfin, we komen met maar twee kippen terug, maar dat zal ik nu nog niet uitleggen. Tot slot bereidt onze huiskok Bart Thoelen twee keer exact hetzelfde recept, telkens met een andere kip, en bepaalt een smaaktest welke van de twee definitief De Allerlekkerste Kip Ter Wereld genoemd mag worden.»

HUMO De Bressekip, lijkt me.

Wyndaele (lachje) «Dat is inderdaad één van de drie kippen die meedingen. Nu, zonder vooruit te lopen op de uitslag: stel dat de Bressekip de winnaar zou zijn, dan nog is onze conclusie niet dat voortaan iedereen maar Bressekippen moet kopen – ’t zijn trouwens verdorie dure beesten.

»We kijken in iedere aflevering namelijk ook naar de reden waaróm een bepaald product zo goed is, en we proberen daar vervolgens iets nuttigs mee te doen. Als je bijvoorbeeld weet dat het bij de Bressekip vooral de manier van kweken is die haar zo lekker maakt, eerder dan het ras, dan zou je de mensen kunnen aanraden om hun eigen Bressekippen te kweken, of te laten kweken bij een buurman met een kippenhok.»

HUMO Heb jij wel iets met eten, Bruno? Of vonden jullie bij De Filistijnen gewoon dat het onderhand tijd werd om ook een graantje van de kookhype mee te pikken?

Wyndaele «O, nee, dat heeft er niks mee te maken.

»Kijk, vroeger at ik vreselijk slecht omdat ik altijd maar aan het werken was. Maar een goeie tien jaar geleden heb ik besloten om elke dag warm eten klaar te maken voor mezelf en voor wie bij mij aan tafel wil gaan zitten. Sindsdien ben ik helemaal into eten en koken.

»En het zal je misschien verbazen, maar ik kan nauwelijks genoeg krijgen van kookprogramma’s. En dan bedoel ik échte kookprogramma’s, waarin er niet gezemeld wordt over hoe het tafellaken gevouwen is, maar waar er simpelweg een lap vlees in de pan wordt gemikt.

»Ik hoor absoluut niet bij het legioen dat vindt dat er te veel kookprogramma’s zijn. Meer zelfs: er zijn er te wéínig (lacht).Als ik Njam! heb opstaan en ik heb de uitzending al eens gezien, dan vind ik het altijd jammer dat ik niet naar een andere kookzender kan zappen.

»Voor Axel en Michiel geldt trouwens hetzelfde: rasechte foodies.Michiel is een gourmand, en ook Axel kookt geregeld, en hij drinkt graag. Niet op de wijze van Ludo Van Campenhout, ik bedoel dat hij het verschil kent tussen – zoals hij het zegt – ‘een goe druifke en een hiël goe druifke’ (lacht).»

HUMO Een clichévraag tot slot, Bruno: wat is je lievelingsgerecht?

Wyndaele «Hmm, da’s een moeilijke. Ik denk... zwezeriken. Ken je dat? ’t Zijn klieren die je enkel bij jonge schaapjes en kalveren vindt, en ze zijn zo lekker dat je me er altijd wakker voor mag maken. Bij wijze van spreken dan: als ik aan het slapen ben, laat me dan alsjeblieft slapen.»