Film: 12 Angry Men

Hoewel de cineast met ‘Serpico’, ‘Before the Devil Knows You’re Dead’ en ‘Dog Day Afternoon’ nog wel meer moois heeft gemaakt, blijft dit Henry Fonda-vehikel zijn allerbeste prestatie.

De film speelt zich louter af in een broeierig kamertje, waarin twaalf juryleden debatteren over de schuld van een van moord betichte jongen van Mexicaanse afkomst. Iedereen heeft zijn mening al na één blik gevormd en wil zo snel mogelijk terug naar huis, maar één jurylid ligt dwars: Henry Fonda.

Met die minimale elementen boetseert Lumet een razend spannende praatfilm die menselijke vooroordelen en de tekortkomingen van het juridische systeem stevig aan de kaak stelt. Kijken!

Voor zij die achteraf maar geen genoeg kunnen krijgen van kibbelende wetsdienaars, verbale vuurgevechten en spanning die voor één keer níét voortvloeit uit knallende geweren of lange achtervolgingen, hebben wij nog drie onmisbare rechtbankdrama’s opgelijst.

‘To Kill a Mockingbird’ (1962). In deze vlammende, onsentimentele aanklacht tegen racisme probeert advocaat Atticus Finch (iconische rol van Gregory Peck) een van verkrachting beschuldigde Afro-Amerikaan te verdedigen. Peck was één van de zeldzame linkse sterren van zijn tijd, en kwam later terecht op Richard Nixons infame zwarte lijst vanwege zijn liberale activisme. Toch is 'To Kill a Mockingbird' in de eerste plaats een pakkend coming of age-verhaal: de film wordt immers verteld vanuit het standpunt van Atticus’ jonge kinderen.

‘Anatomy of a Murder’ (1959). In 1952 verdedigde John D. Voelker een man die beweerde dat hij tijdelijk ontoerekeningsvatbaar was toen hij de verkrachter van zijn vrouw vermoordde. Zes jaar later schreef de advocaat (onder het pseudoniem Robert Traver) een boek over het proces.

De roman werd een bestseller die het jaar nadien werd verfilmd door Otto Preminger, met James Stewartin de hoofdrol. In tegenstelling tot ‘To Kill a Mockingbird’ en ’12 Angry Men’ – die beiden een pleidooi houden voor verdraagzaamheid en gezond verstand – handelt ‘Anatomy of a Murder’ voornamelijk over de feilbaarheid van het rechtssysteem, en het relatieve karakter van 'de waarheid'. Een drukkend, ambigu en volwassen gerechtsdrama op, vol moreel dubbelzinnige personages.

‘Witness for the Prosecution’ (1957). Met een mengeling van suspense en (zwarte) humor brengt Billy Wilder een kortverhaal van Agatha Christie tot leven – op een manier die het bronmateriaal evenwel ver overstijgt. Charles Laughton speelt de advocaat, Tyrone Power de cliënt die beschuldigd wordt van moord en Marlene Dietrich de femme fatale met dienst.

De ontknoping komt niet meer zo onverwacht als vijftig jaar geleden, maar de dialogen knetteren dat het een aard heeft en de film staat ook vandaag nog als een huis. Zonder twijfel één van de leukste courtroom dramas die u bekijken kan.

Veel jureerplezier!

Bekijk de trailer: