
In 'De helaasheid der dingen' (Contact) zoekt dertiger Dimitri Verhulst naar de mooiste woorden voor het lelijkste Vlaanderen. In Reetveerdegem, het Aalsterse barakkendorp dat als locus terribilis van deze autobiografische schetsen fungeert, laten vaders bulderend bierscheten, heffen straalbezopen dwergvrouwen hun rokken op en wint men drie bakken bier wanneer men er als eerste in slaagt de onderbroek van het meisje van de Bijzondere Jeugdzorg van nabij te bekijken. Als men al werkt, is het als facteur, en valt men doorgaans voor tien uur 's ochtends van zijn fiets.
Als weinig andere Vlaamse schrijvers slaagt Verhulst erin dialect te laten klinken als Nederlands, dat bovendien rijmt met zijn nostalgische, soms wat hooggestemde inborst. Wanneer Dimmetrieken in een arcadische scène aan de dorpsvijver de borsten van een zekere Helene 'met een plop' te voorschijn ziet springen, krijgt hij een 'gevoel dat men, indien mogelijk, in potjes zou willen doen'. Alinea's beginnen met de zin 'Ook aan die avond is een eind gekomen', en wanneer Verhulst aan het slot nog eens naar Reetveerdegem terugkeert, is het vol afschuw, onaangepastheid en weemoed.
Anders dan in 'Problemski Hotel' (zijn korte roman over het asielzoekerscentrum in Arendonk) beperkt Verhulst zich hier tot zijn eigen verleden. Dat perkt de thematiek nogal in, maar geeft hem tegelijk de gelegenheid om met hart en ziel te lachen en te huilen, bijvoorbeeld met de alternatieve Tour de France van achttien enthousiaste zuipers - één pint per vijf kilometer, en whisky en wodka voor de Tourmalet. In het heden van Verhulst is er een vaste vriendin en een kind en verantwoordelijkheidszin, en toch ook weer veel verleden: 'Een zetel voor een vertelling is ook waar wij ons naar toe slepen, wij worden elkanders vertelling die één van ons twee zal moeten doen, en ik stel er mij misschien te sterk op in dat zij het zal zijn die het laatste woord zal nemen.' 'De helaasheid der dingen' is een lelijke titel voor een bijwijlen ontroerend boek.
dit artikel@ hyperlite dit is een goed boek, en ook de film was erg goed. misschien dat jij het niet zo mooi vond, maar jij kan het woord schrijven niet eens goed spellen. slechtste schrijver ooit? natuurlijk niet!
Je vergeet dat het eigenlijk schrijnende situaties zijn geslaagd boek!
Fantastisch boek! Heb het in éen ruk uitgelezen en was geen enkele seconde verveelt. Dimitrie Verhulst bewijst met dit werk zeker en vast dat hij tot de groten in de literaire wereld behoort. Het is een fantastisch verhaal, en toch ook gewoon een levensgeschiedenis zoals er zoveel zijn op deze wereld. En dan te weten dat het boek voor het grootste deel autobiografisch is. Lof en dank aan Dimitrie Verhulst!
Fantastisch boek! Heb het in éen ruk uitgelezen en was geen enkele seconde verveelt. Dimitrie Verhulst bewijst met dit werk zeker en vast dat hij tot de groten in de literaire wereld behoort. Het is een fantastisch verhaal, en toch ook gewoon een levensgeschiedenis zoals er zoveel zijn op deze wereld. En dan te weten dat het boek voor het grootste deel autobiografisch is. Lof en dank aan Dimitrie Verhulst!
Geweldig boek! Zo grappig en toch ontroerend tegelijk, ben enorme fan van zo'n boeken. Mag ik hier ook even reclame maken voor 'Mevrouw Verona daalt de heuvel af' een even schitterend boek!
In 1 keer uitgelezen in bad. Jaja, veel water moeten bijkappen (i know, slecht voor tmilieu). Was erg leuk om lezen. Herkende dingen uit mijn eigen jeugd. Altijd leuk als iemand ze dan ook nog kan beschrijven. Bedankt.
super!!!
Dubbel gevoel... schitterende en eerlijke beleving van de nonkels, het volksgevoel ten berde. Maar als dit autobiografisch is, spreken we over een schrijver met een héél asociaal karakter...
Superzalig boek;
zeer mooi boek,ik wacht op het volgende.
Tagcloud Boekenreviews
Facebook, Netlog, Twitter:Humo ziet, volgt en toont u