Humo: The Wild Site - Naar de startpagina

Peter Jones - Stem op Caesar

Door (bg), 03/02/2010 - 10u15

'Zou ik op Caesar stemmen? Reken maar!' Met die zinnen sluit Peter Jones een boek af dat (hopelijk) één grote oefening in ironie is. Het absurde stemadvies staat aan het slot van een tirade tegen de 'cultuur van de wereld waarin wij leven', die volgens Jones gedomineerd wordt door de grootindustrie van het vulgaire amusement. En daar kende Julius ook wat van. Caesar zou vandaag vast een populair politicus zijn, is de suggestie. Ook al omdat hij zijn wansmakelijke overwinningsshows uit eigen zak betaalde.

In 'Stem op Caesar' (Bert Bakker) gebruikt Jones de oudheid als een grote lachspiegel die hij de politici, sociologen, juristen en andere mediasterren van onze tijd voorhoudt. 'De oudheid' is natuurlijk een veel te eenvoudige term om de vele eeuwen omspannende geschiedenis van Grieken en Romeinen mee te vatten. Gerard Reve schreef ooit dat hij bij de 'ouden' nooit meer had aangetroffen dan 'namaakwijsheid van roomklopperkolporteurs', en Jones geeft toe dat zijn blik op de antieke wereld zéér selectief is.

Hij is op zoek gegaan naar ideeën en toestanden die het best passen in zijn polemiek met de cultuurduivels van vandaag. Door zowat alle moderne samenlevingsproblemen haalt hij een grove antieke kam. Kreunen we in West-Europa onder de belastingdruk? Kijk dan even hoe de Romeinen hun enorme rijk rechthielden zonder directe belastingen (onder andere door geld te persen uit de inwoners van het Rijk die geen burgerrechten hadden, een idee dat Jones wel aanstaat).

Deze Nederlandse versie van 'Stem op Caesar' is geen vertaling, maar een bewerking. Vertaler Mario Molegraaf heeft alle typisch Britse toestanden vervangen door Nederlandse. Daarmee onderschat hij waarschijnlijk zijn Nederlandse lezers en overschat hij in ieder geval de Vlaamse. Jonathan Ross klinkt bekend. Maar Henk van Os, Ingmar Heytze en Wendy van Dijk kennen waarschijnlijk alleen de Slimste Mensen onder ons.