Humo: The Wild Site - Naar de startpagina

Loudon Wainwright III - Last Man on Earth

Door (md), 20/10/2001 - 12u00

Totnogtoe is 2001 een uitstekend jaar voor Wainwrights. Niet alleen heeft zoon Rufus vorige lente in alle stilte een mooie tweede cd laten verschijnen, maar ook goede oude Loudon liet zich niet onbetuigd.

Zijn allang verschwunden eerste twee lp's werden heruitgebracht als 'The Atlantic Recordings' (op Rhino Records, in beperkte oplage, en alleen te koop via de elektronische platenboer), hij gaf weer eens een wondermooi concert in een propvolle AB, en hij heeft een gloednieuwe cd. Die heet 'Last Man on Earth', en ze staat tot aan de rand vol met (twaalf) uitmuntende nummers van de ondertussen wel zéér kalende vijftiger, die zich nu al ruim dertig jaar over de betere podia van deze wereld beweegt.

'Last Man on Earth' is het op rijm gezette dagboek van de archetypische emo-mens Wainwright, die enkele jaren geleden een zoveelste definitief bedoelde relatie op de klippen zag lopen; terwijl hij zijn koffers aan het pakken was, kreeg hij bovendien een telefoontje van zijn favoriete zus om hem te melden dat zijn moeder plots gestorven was. Wainwright vloog zo snel als hij kon naar de begrafenis, besloot na de koffie een tijdlang in het ouderlijk huis te blijven wonen, en schreef daar tussen mama's potten en pannen en keukentafel en bed de songs die samen deze 'Last Man on Earth' vormen.

Dat het niet om een karnavalsplaat gaat, laten de titels al vermoeden: 'Missing You', 'Living Alone', 'I'm Not Gonna Cry', 'Graveyard', 'Homeless', het zijn stuk voor stuk intens mooie, innig droevige moderne folksongs. Gelukkig laat zijn zin voor humor hem nooit in de steek, zodat in wezen asgrijze songs als 'White Winos', 'Bed' en 'Bridge' af en toe een blos op de wangen krijgen.

Een paar keer levert Loudon Wainwright III zelfs stukken af die een ereplaats verdienen in zijn al van kwaliteit bol staande anthologie: het titelnummer 'Last Man on Earth' is er zo één, net als 'Surviving Twin', dat een eerbetoon aan zijn ook al overleden vader is en gaat over wat elke ouder wordende man wel eens voelt wanneer hij op een ochtend in de spiegel staart en daar, als een tweelingbroer, zijn vader ziet staan.

'Last Man on Earth' is andermaal een hoogtepunt in het oeuvre van deze zeldzaam getalenteerde man met zijn gitaar. Zó! Dat moest er even uit.

Tags: rufus wainwright, loudon wainwright III, rhino records, last man on earth, cd review.