
De release van 'The Princess and the Frog' mag gerust als een eventje worden bestempeld: 't is de eerste met de hand getekende animatiefilm van de Walt Disney Company sinds 2004.
'Met de hand getekend': proef de woorden op uw tong. Het klinkt een beetje als 'bakelieten telefoontoestellen' of 'biefstuk met gebakken aardappelen zoals elke woensdagmiddag klaargemaakt door mama' - iets uit lang vervlogen tijden.
Na het floppen van 'Home on the Range' leek de traditionele animatiefilmkunst dood en begraven, maar toen Pixar-baas John Lasseter in 2006 aan het hoofd van Disney kwam te staan, gaf hij tot eenieders verbazing onmiddellijk het bevel om de tekentafels weer open te plooien.
Ironisch eigenlijk: uitgerekend de man die in de jaren negentig met 'Toy Story' de digitale revolutie in tekenfilmland had ontketend, verklaarde nu open en bloot zijn liefde voor de ouderwetse pen & inktpot: 'Ik geloof in ambachtelijk getekende animatie,' aldus Lasseter, 'maar we hebben wel sterkere verhalen nodig.' De chef voegde de daad bij het woord en zette het licht op groen voor 'The Princess and the Frog': eindelijk nog eens een écht sprookje, in plaats van een parodie op een sprookje! Joepie!
Het resultaat doet deugd aan de netvliezen. Die gestileerde achtergronden: niet meer aanschouwd sinds 'Aladdin'! Die gezellige kleuren: niet meer waargenomen sinds 'De reddertjes'!
Hoe fantastisch we 'Finding Nemo' en 'Up' ook vinden, ergens blijven wij de warme tinten van de oude Disneyfilms verkiezen boven de al te perfecte look van de nieuwe generatie digitale animatiefilms. Het zal aan onze nostalgische inborst liggen.
En toch voelden we ons enthousiasme al snel als een baksteen naar de bodem zinken. De 'Er was eens'-magie is ver te zoeken, en de reden is dat de scenaristen het mooie romantische sprookje van de prinses en de kikker hebben verplaatst naar de bayou van New Orleans anno 1920.
Géén goed idee: in plaats van koningen, kastelen en een toverbos krijg je alleen maar klamme moerassen, flauwe grappen en ondraaglijk veel Dixielandherrie voorgeschoteld. Erger nog: tussen de vele sidekicks is er niet één om je hart aan te verpanden, en de prinses is niet eens een echte prinses!
De chef had het bij het rechte eind: de traditionele tekenfilm leeft nog, maar we hebben sterkere verhalen nodig.
Bekijk de trailer:
Deze animatiefilm doet niet alleen deugd aan de netvliezen, maar bevat wel degelijk een 'er was eens'-magie. Gelukkig werd er niet te strak vastgehouden aan de geromantiseerde Europese middeleeuwse atmosfeer die iedereen al 1001 maal voorgeschoteld heeft gekregen. Er zit trouwens wel degelijk een prins in het verhaal en heel eventjes ook een koning (de vader van de prins). De prinses is een assepoester geworden in deze tekenfilm, maar dat maakt het verhaal er niet minder op. Zeer mooi!
Een teleurstelling. Ze beloofden de magie van weleer, maar we kregen een farce zoals hun 3D-animatiefilms. Komt nog niet tot aan de enkels van de klassiekers!
Ik ben het eens met het eerste deel van de recensie (ook ik ben meer te vinden voor ambachtelijke gemaakte tekenfilms), maar ik heb wel genoten van de leuke grappen en de jazzy muziek. De "er was eens" magie is inderdaad niet prominent aanwezig, maar we leven tenslotte in 2010, en er is niets mis met een meer moderne versie van een klassiek sprookje. Genietbare film voor jong en oud, ik heb ervan genoten.
Tagcloud Film Reviews
Facebook, Netlog, Twitter:Humo ziet, volgt en toont u