Helmut Lotti (20) is niet meteen de nieuwe Bruce Springsteen, maar hij valt wel op in het duffe wereldje van "Tien Om Te Zien". Lotti is een straatjongen uit Gent, nooit veel voorgesteld op school, grote mond, apestreken. Elvis Presley is zijn idool, en als Elvis-imitator haalt hij vorige zomer de finale van Henny Huismans Soundmixshow. De Hollandse producer Hans Van Eyck neemt hem onder zijn vleugels en Lotti brengt bij RCA (de firma van Elvis) twee onwaarschijnlijk ouwerwetse schlagers uit : "Kom Nu" en "Bij Jou Alleen". Maar het lukt : op zes maanden tijd is Lotti een ster.
Uit: Humo 2577; 25 januari 1990
Zijn manager - Lotti noemt hem zijn Colonel Parker - is niet altijd even opgezet met zijn moneymaker. Net voor dit interview (op de set van "Tien Om Te Zien") heeft hij de jonge ster een fikse uitbrander gegeven: Lotti had in een interview verteld dat Bart Kaell "op zijn zuster lijkt".
Helmut Lotti : « Vanaf vandaag zeg ik dat soort dingen niet meer. »
HUMO : Hoezo?
Helmut Lotti : « Tjaaa (lacht). Vanaf vandaag pas ik heel goed op mijn woorden, anders ben ik er geweest. »
HUMO : Waarom ben je er dan geweest?
Lotti : « Sommige dingen kunnen verkeerd geinterpreteerd worden ook als ik ze niet verkeerd bedoel. Ik heb tot nu toe weinig last gehad, maar nu ik twee keer na elkaar op nummer één heb gestaan, zullen ze geen medelijden meer met me hebben. Als je op één staat vinden ze je geen simpele sul meer. »
HUMO : Conny Fabry zegt dat er heel veel jaloezie in het wereldje heerst. Voel je dat ook?
Lotti : « Neenee. Maar ik wil niet in de rapen van mijn collega's schijten. »
HUMO : Je woonde in dezelfde straat van onze rockmedewerker Patrick De Witte. Hij vertelde me dat je hem anderhalf jaar geleden bent komen vragen wat je moest doen om zanger te worden.
Helmut Lotti : « Ja, en Patrick heeft geantwoord : "Zingen" (lacht). »
HUMO : Je moet wel heel vastbesloten geweest zijn.
Helmut Lotti : « 0 ja. Ik was vier toen ik voor 't eerst op een podium sprong. Sinterklaas kwam op school en iedereen was bang van Zwarte Piet. Niemand durfde een liedje zingen, en dus ben ik maar op een tafel gesprongen. Ik heb met veel succes "Zie Ginds Komt De Stoomboot" gezongen, maar dan in een bluesversie (lacht). »
HUMO : Waarom verkoop jij dubbel zoveel plaatjes als de andere Vlaamse Zangers?
Helmut Lotti : « Dat is misschien omdat ik nieuw ben, al zijn er natuurlijk nog andere nieuwe... Zoveel jong talent is er eigenlijk niet, of beter: het echte jong talent pakt het anders aan. Zij richten een groepje op en spelen Rock & Roll. Dankzij die Soundmixshow had ik meteen een platencontract, anders had ik het ook zo moeten doen. »
HUMO : Heb je er spijt van dat het zo is gelopen ?
Helmut Lotti : « Nee, ik vind het wel goed, ik heb alleen spijt dat ik in dit genre zit. Ik heb niks tegen de Vlaamse muziek maar ik zou liever ruigere muziek brengen, zoals Clouseau of De Kreuners. Maar ja, dan had ik ook zo geen breed publiek gehad. Dan had ik misschien maar 20.000 exemplaren van mijn eerste single verkocht. Allez, maar... (lacht) Ik heb het voordeel dat zowel jonge als oude mensen me graag horen, en dat ik Elvis heb geïmiteerd. »
HUMO : Dat geeft je een beetje geloofwaardigheid?
Helmut Lotti : « Voila, dat is het. De mensen weten dat ik meer kan dan alleen maar Vlaamse schlagers zingen. »
HUMO : Ga je dat in de toekomst ook bewijzen ?
Helmut Lotti : « Er komt een elpee, maar die zal in hetzelfde genre zitten als "Kom Nu" en "Bij Jou Alleen" omdat dat commercieel interessanter is. Maar ik zing ook twee covers : "Hurt" en "My Boy", twee nummers die Elvis ook heeft gezongen. Die songs zing ik in het Engels, want ik wil niet beginnen met die goedkope Nederlandstalige covers zoals andere
Vlaamse zangers en zangeressen. Hun plaatjes klinken als de demo's die ik voor de eerste keer in handen krijg. »
HUMO : Naar het schijnt was jij vroeger een echte straatjongen : je leefde voor het fietsen en het vissen.
Helmut Lotti : « Bij ons thuis was het leven heel gewoon. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes was. Mijn moeder rijdt in de winter met soep rond, en in de zomer met ijs. Wij hebben veel op straat rondgelopen en in de speeltuin gezeten. Later heb ik me bij de wielertoeristen aangesloten. Ik ben altijd veel onder de mensen gekomen. »
HUMO : Wanneer wist je dat je zanger wou worden ?
Helmut Lotti : « Van jongs af aan. Als je als kleine jongen niet kunt zingen, zul je het nooit kunnen. In de Soundmixshow gooien ze vaak kinderen van vijf op het podium; die zingen dan zo vals als een kater maar de jury zegt altijd : "Och, het zijn maar kleine kinderen, kijk eens hoe lief". Ik vind dat zingen niks met lief zijn te maken heeft. Als je het op je vijfde niet kunt, zul je het nooit kunnen.»
dit artikel Print dit artikel »Humo-Files
Tagcloud Humo Files
Facebook, Netlog, Twitter:Humo ziet, volgt en toont u