null Beeld Podium
Beeld Podium

BOEK★★½☆☆

Memoires schrijven lijkt voor Rebecca Solnit een onwennige exercitie

Dieuwertje Mertens

Haar befaamde essay ‘Mannen leggen me altijd alles uit’ betekende Rebecca Solnits doorbraak bij het grote publiek. In haar nieuwe boek ‘Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid’ blikt ze terug op de ervaringen die haar als schrijver hebben gevormd. Ze schetst haar levensloop in grove, ongevaarlijke lijnen, zelden is ze specifiek of echt persoonlijk. En passant schrijft ze: ‘Ik ben geboren uit een slachtoffer en haar dader’ – geen geringe uitspraak – om zich vervolgens te verliezen in een verhandeling over Blauwbaard. Ze tikt haar persoonlijke geschiedenis aan, maar gaat er niet dieper op in. Memoires schrijven lijkt voor Solnit, essayist met voorrang, een wat onwennige exercitie. Pas halverwege haar herinneringen komt ze eindelijk op stoom. Als ze als student over kunst begint te schrijven, is het alsof haar geest zich opent. Dat komt haar stijl ten goede. Ze voelt zich duidelijk meer op haar gemak als ze haar blik naar buiten richt. Wat Solnit werkelijk belangrijk vindt, zijn de verhalen van anderen, die ze graag analyseert en in groter maatschappelijk verband of systeem plaatst. Wat ze als schrijver wilde, schrijft ze, is ‘dat de wereld door wat ik schreef en zei in combinatie met wat anderen schreven en zeiden daadwerkelijk veranderde’. Daar heeft ze in ieder geval aan bijgedragen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234