Das Pop: de langverwachte plaat, het langverwachte interview

, door (kv)

Deel
18682_das-pop-406.jpg

Maar zie: een halfjaar later is die release dan toch een feit. En mogen we eindelijk verkondigen dat Das Pop met de 'Chinese Democracy' van de Belgische rock een triomf van een popplaat heeft afgeleverd.

'Bent Van Looy: 'Ik ben altijd blij verrast als mensen mij begrijpen''

Ironie van het lot: de plaat verschijnt bij N.E.W.S., een Gents label nota bene. Voor de gelegenheid heb ik dan ook met Bent Van Looy afgesproken in the old barrio. Bent is een vriend, en behalve een liefde voor muziek delen we ook een liefde voor eten en voor 'The Sopranos'. In de Gentse rosse buurt hebben we zelfs onze eigenste versies van het sjieke Artie Bucco's Nuovo Vesuvio - een uitstekende Italiaan met voortreffelijke saltimbocca's - en het groezelige Satriale's - een piepkleine Cubaanse nacht- annex sigarenwinkel annex pizzeria. En omdat we begin februari al in de Gentse Artie's zijn geweest om de teleurstelling over de afgesprongen Sony-deal weg te spoelen, zitten we vanavond bij de Gentse Satriale's boven twee dampende borden pasta met scampi (aanrader!), met op de achtergrond een intrigerende versie van 'Volare'.

Enkele quotes

  • Bent Van Looy «Vroeger dacht ik dat ik moeite moest doen om een song te schrijven. Ik ging er ook altijd voor zitten - dat is om problemen vragen, weet ik intussen. Tegenwoordig ben ik veel onderweg, en dat heeft me geholpen. Op de trein, op het vliegtuig of gewoon tijdens een wandeling komen de songs vanzelf. Ik schrijf ze soms al lopend - ik heb altijd een boekje bij me. Of ik bel naar huis en zing een melodietje in op mijn antwoordapparaat. Als ik dan thuiskom, werk ik eraan verder, en 's avonds is de song meestal af.»

  • Van Looy «Ik kan een hele dag op een bankje zitten zonder daar iets bij te voelen, en een paar dagen later helemaal week worden als ik eraan terugdenk. Gewoon omdat het dan voorgoed voorbij is. Onlangs liep ik hier langs een huis waar ik nog heb gewoond als student: er ging een schok van herkenning door mijn lijf. Da's één van de mooiste ervaringen die er zijn. Ik hoop dat onze songs hetzelfde effect bereiken bij de luisteraar: een schok van herkenning. een hunkering. Een oerherinnering.»

  • Van Looy «Ugly Truth is een Engels label, en daar willen ze geen zingende drummers. Niet alleen de platenfirma, iederéén in Engeland zei dat, de fans, de boekingsagenten: 'Het zou toch leuk zijn mocht je wat meer kunnen bewegen.' Stephen en David (Dewaele, red.), de jongens van Justice, heel Europa vond het wonderbaarlijk om een drummer te zien zingen, maar in Engeland dachten ze er dus anders over. En wij hadden toen de kans om eindelijk iets te betekenen in Engeland: dan ga je daar niet moeilijk over doen. Gelukkig hebben we Matt gevonden. Een extreem getalenteerde drummer, en nog intelligent ook (lacht).»

  • Van Looy «Eén nummer op de nieuwe plaat heb ik op gitaar geschreven: 'Let Me In'. Op een morgen werd ik wakker, ging aan de keukentafel zitten, nam een gitaar vast en begon er een liedje op te bedenken. Die gitaar had ik eens op de rommelmarkt gekocht in een bui van 'je weet maar nooit', want voor alle duidelijkheid: ik kan nog steeds geen gitaar spelen. Dat is toch wel een grote frustratie. Dat liedje heb ik gemaakt door wat met mijn vingers over de snaren te schuiven. Ik heb me erbij neergelegd dat ik nooit gitaar zal kunnen spelen - ik heb er de handen niet voor, alsof ze allergisch zijn voor gitaarhout.»

Das Pop: 'Never Get enough'

Das Pop: 'Telephone Love'

Das Pop: 'You'

Das Pop: 'Underground'

Das Pop: 'Fool for Love'

Humo 3602 15/09/2009

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 15 september 2009

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: