La Esterella overleden

22211_esterella.jpg
© belga

Haar laatste levensjaren bracht ze door in een rusthuis in Antwerpen, waar ze in 2009 nog haar 90ste verjaardag vierde.

Enkele quotes uit het interview van januari 1982

  • Twintig jaar geleden, op de top van haar carrière, verdwijnt Esterella uit de show. Zegt Louis Baret: "Toen haar man stierf is Esther Lambrechts blijven leven, maar La Esterella is mèt hem gestorven."

  • Esterella: Ik had overal gezeten en ik had een talenknobbel, ik pikte talen zomaar op. Als ik in Zweden zong, zorgde ik dat ik een Zweeds lied op het programma had. Als ik in Tsjechoslovakije was, leerde ik wat Tsjechisch. Engels of Duits had ik nooit geleerd, maar ik kan het perfect spreken, lezen en schrijven.

  • HUMO Werd er thuis veel gezongen?
    Esterella: Moeder had een heel mooie stem en pa ook, als hij goedgemutst was. Maar er was geen muziek in huis. Geen radio, geen grammofoonplaten en als ik begon te zingen zei pa:"wacht vijf minuten, ik ben seffens weg". De eerste keer in de crochet was ik een echt sooseke. Ik had niet eens partituur bij en toen de pianist vroeg in welke toon ik wilde zingen, wist ik niet waar hij het over had.

  • HUMO Tijdens die finale werd u opgemerkt door degene die later uw man en manager werd.
    Esterella: De volgende dag heeft hij me aangesproken. Maar brutàààl ooooh! "Kon je gisteren niet beter zingen?" Zo begon het. Ik geaffronteerd. "Ik heb toch de eerste prijs gewonnen." "Dat was niet moeilijk" zei hij. "Je was de beste, maar dat is niet goed genoeg".
    "Mijn man deed niet alleen de zakelijke afspraken, hij heeft me alles geleerd. Ik kon me zelfs niet schminken, dat heeft hij me geleerd. Hij verdedigde me niet alleen, ik kreeg ook een flinke sigaar als het eens minder goed ging. Nooit ofte nooit ben ik door mijn man gefeliciteerd. Als het goed was, was het maar zoals het moest zijn.

  • HUMO En u? Was u ook een perfectionist?
    Esterella: Soms teveel. want zo ziek als een hond trad ik toch op. Met een flinke bronchitis op het podium staan, daarvoor moet je een geschoolde stem hebben. Als ze tegenwoordig een vallingske hebben, hoort iedereen het aan hun stem. En ik zong niet alleen met bronchitis. Ik had een een zieke lever en zwakke darmen. Vandaar dat ik dikwijls voor de micro stond en alles voor mijn ogen ging draaien, maar toch zingen é. Eén keer is het gebeurd in Brussel, dat ik mijn mond opendeed en fffff, mijn tong refuseerde. Gordijn omlaag, dokter geroepen. Maar de volgende dag stond ik op de scène. Groen. Maar ik stond er.

  • HUMO Maandag verschijnt u voor het eerst sinds meer dan twintig jaar weer voor een publiek. Hebt u de trac?
    Esterella: Vroeger had ik verschrikkelijk de trac, vooral in Antwerpen. Heel eigenaardig, juist in de stad waar ik me zo goed voel en waar het publiek me altijd heel goed ontving. En als het eerste lied gezongen was en het applaus kwam, dan was die trac vergeten. Maar maandag ga ik  niet zingen, dat heb ik uitdrukkelijk vooraf duidelijk gemaakt. Ik wil best praten in het publiek, ik ben niet mensenschuw. Kijk, dat is iets wat sinds de dood van mijn twee mannen in mij veranderd is. Vroeger lachte ik altijd, nu ben ik heel weemoedig geworden. Ik wil ook niet zingen voor de radio omdat ik bang ben dat er plotseling weer iets door mijn hoofd schiet en dat ik dan ga huilen. En Esterella die staat te wenen voor het publiek, dàt wil ik niet meemaken.

Oh! Lieve Vrouwetoren

La Esterella overleden

Esterella 85 jaar, Ter Zake

La Esterella overleden

Belgacom Commercial - La Esterella

La Esterella overleden

La Esterella in 'De Rode Loper'

La Esterella overleden

La Esterella - Ademloos

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: