Humo's Misdaadbijlage: de moordlijst

Deel
22565_spanndenboek-cover2.jpg
© Ever Meulen

In de Moordlijst hieronder vindt u nog eens 10 goeie redenen om de komende zomer lezend en met klamme handjes door te brengen. De booswichten uit al die misdaadromans zouden u met een geopend knipmes tegen de keel of een doorgeladen pistool in de mond naar de boekhandel jagen, wij doen het een tikje subtieler: in het hart van deze Humo zitten 48 bonnen waarmee u tot en met eind augustus ruim 144 euro korting krijgt. Ratata! Boem! Knal!

'De 10 allerbeste thrillers van het moment'

Camilla Läckberg: Vuurtorenwachter (Anthos)

  • De feiten

    plot *** - decor **** - personage *** - tempo ****

    Wanneer Mats Sverin in zijn flat wordt afgemaakt met een schot in het achterhoofd, laat hij een kluwen van raadsels na. Wie is het meisje op de foto die naast zijn bed gevonden werd? Waarom was hij ijlings naar zijn geboortedorp verhuisd? Loog hij over een knokpartij in een portiek? Was hij onregelmatigheden op het spoor bij de verbouwing van een vervallen hotel tot luxueus wellnesscentrum? En hoe was zijn band met zijn jeugdliefde Annie, die met haar zoontje in een vuurtoren op een eiland woont? Geduldig gaat inspecteur Patrik Hedson, net terug aan het werk na een langdurig ziekteverlof, de mysteries te lijf.

  • Het onderzoek

    actie ** - speurwerk *** - seks * - geweld **

    Inspecteur Hedson heeft het niet onder de markt, zijn onderzoek verloopt springerig en chaotisch: nu eens ligt de focus op het verleden van Mats, dan weer op de boekhouding van de prestigieuze verbouwingswerken; nu eens gaat het naar een opvangcentrum voor mishandelde vrouwen, dan weer naar het curieuze eiland van Annie; nu eens stuurt een voortvarende collega de zaken in de war, dan weer remmen de familiebanden van een andere collega het onderzoek af. En wat heeft die rare maar intrigerende legende over het eiland van Annie te betekenen? Het klinkt verwarrend, maar die veelheid houdt juist de vaart in de roman.

  • Het verdict

    humor * - stijl ** - maatschappelijke relevantie ** - psychologie ***

    Het hoeft tegenwoordig maar spannend te zijn en uit het Hoge Noorden te komen, of het wordt alom bejubeld. De Zweedse Camilla Läckberg surft vrolijk mee op die Scandinavische krimi-golf: haar thrillers zijn niet grensverleggend of anderszins bijzonder genoeg om op zichzelf op te vallen in het grote aanbod, maar houden zich dankzij het gedegen vakwerk toch met gemak staande. In 'Vuurtorenwachter' imponeert vooral de inventieve montage van op verschillende locaties spelende en ogenschijnlijk niet met elkaar verbonden scènes. Dankzij die slimme structuur, en de psychologische portretten van de speurders en hun families, weet Läckberg een al te klassiek misdaadverhaal met een weinig verrassende plot tot een heuse pageturner te maken.

David Peace: 1974 (Cargo)

  • De feiten

    plot *** - decor **** - personages **** -tempo ****

    Uitgerekend op de dag dat zijn verwekker wordt begraven, belandt er een aangrijpende zaak op het bord van Edward Dunford, misdaadverslaggever voor Noord-Engeland bij de Yorkshire Post: de gruwelmoord op een jong meisje, op wier rug met grove steek een paar zwanenvleugels zijn vastgenaaid. Wanneer Dunford toevallig hoort over nog twee andere onopgeloste moordzaken op jonge meisjes in de streek, begint hij te zoeken naar de missing link. Kruisen zijn met valkuilen bezaaide pad: corrupte flikken met losse handjes, emotioneel gekraakte weduwen, zurige ooggetuigen en arrogante collega-reporters.

  • Het onderzoek

    actie **** - speurwerk *** - seks *** - geweld ****

    Met '1974' gaf David Peace (bij ons bekend van 'Tokio Zero' en 'Bezette stad') in 1999 het oorverdovende startschot voor 'The Red Riding Quartet', een kwartet van - inmiddels ook al verfilmde - misdaadromans die zich afspelen in het Engeland van de seventies en de vroege eighties. Net als James Ellroy in 'The LA Quartet' zoomt Peace in op de ontstoken onderbuik van de samenleving en laat hij de gebeurtenissen in mitrailleurtempo voorbijknallen (Peace noemde Ellroys 'White Jazz' ooit het literaire equivalent van de Sex Pistols); net als Irvine Welsh in 'Smeris' duwt hij zijn hoofdpersonage achtereenvolgens kopje-onder in de modder en de drek. De weinige lichtpunten in diens leven (een opbloeiende verliefdheid hier, een potje wilde seks ginder) wegen niet op tegen de alom aanwezige gruwel: te lezen met één oog dichtgeknepen!

  • Het verdict

    humor **** - stijl *** - maatschappelijke relevantie *** - psychologie **

    Peace groeide zelf op in Yorkshire, en kent het decor van zijn roman dus op zijn duimpje. De lezer ruikt de natgeregende jassen die in de schrale plattelandscafés over toogkrukken hangen en vóélt de angst en wanhoop uit de levensechte dialogen walmen. De schrijver peutert niet onder de hersenpan van zijn personages, maar laat de feiten voor zich spreken. Het resultaat is een roman die met grof geweld tegen het hoofd van de lezer mokert tot die sterren ziet - véél sterren.

Harlan Coben: Levenslijn (De Boekerij)

  • De feiten

    plot ** - decor * - personages ** - tempo **

    Suzze (tennisvedette op rust, gewezen junk, acht maanden zwanger) en haar man Lex (de minder bekende helft van een befaamd rockduo) krijgen een anoniem Facebook-bericht: '(Het kind is) niet van hem'. Lex trapt het af en Suzze vraagt haar vriend Myron Bolitar, tevens de agent van Lex, om hem te gaan zoeken. Bolitar krijgt al snel in de gaten dat achter het gemene maar ogenschijnlijk simpele berichtje een uiterst complexe geschiedenis schuilgaat. Wanneer in die geschiedenis ook zijn aan heroïne verslaafde schoonzus opduikt die lang geleden een pijnlijke wig dreef tussen hem en zijn broer, moet Bolitar ook in zijn eigen donkere verleden gaan wroeten.

  • Het onderzoek

    actie ** - speurwerk ** - seks * - geweld *

    Op het eerste gezicht een vrij klassieke whodunit - er is een mysterie, er vallen doden, de maffia zit er voor iets tussen, er zijn drugs mee gemoeid en allerhande vormen van slinks bedrog - maar algauw draait het vooral om de vragen who am I en what have I done. Holderdebolder, leunend op buikgevoel en boerenverstand, strompelt Bolitar naar de ontknoping toe. Gelukkig staat zijn goeie vriend Windsor Horne Lockwood III - schatrijk aristocraat, briljante geest, ijskoude ladies man - hem af en toe met raad en daad bij, anders zou Bolitar het einde van het verhaal niet halen, verblind als hij wordt door emotie en vermoeidheid.

  • Het verdict

    humor * - stijl ** - maatschappelijke relevantie - psychologie **

    Harlan Coben is de eerste auteur die alle grote Amerikaanse thrillerprijzen in de wacht heeft gesleept, maar eerlijk is eerlijk: het zou ons verbazen als die erelijst met dit boek nog zou aandikken. Zijn tiende roman met Myron Bolitar in de hoofdrol brandt van ambitie - Coben wil dieper snijden dan ooit - en misschien net daarom wordt 'Levenslijn' nooit de meedogenloze pageturner die voorganger 'Verloren' (in wezen een dwaas verhaal) wél was. Diepgang is iets voor boten met een grote kiel, en Coben is een raceboot, built for speed and pleasure. Hoe meer lading aan boord, hoe saaier de rit.

Linus Reichlin: Assistent van de sterren (Muntinga)

  • De feiten

    plot ** - decor *** - personages *** - tempo ***

    De in Brugge aangespoelde Duitser Hannes Jensen is net gepensioneerd als inspecteur bij de politie, en wil zich op zijn hobby storten: kwantumfysica. Maar dan wordt hij uitgenodigd voor een studieweek in IJsland, en vanaf dat moment loopt alles fout. Een riskante onenightstand in Reykjavik is het begin van een berg ellende: Jensen vlucht terug naar Brugge met een letterlijk etterende liefdesbeet in zijn hals en durft zijn faux-pas niet op te biechten aan zijn zwangere, Ierse, blinde (!) vriendin Annick O'Hara. Die wil dat hij haar helpt om Vera Lachaert op te sporen, de dochter van haar beste vriendin. Een verdacht accurate Afrikaanse waarzegger heeft namelijk voorspeld dat Vera zou worden vermoord door een man... met een litteken in zijn hals.

  • Het onderzoek

    actie *** - speurwerk *** - seks * - geweld **

    Deze whodunit meandert van Brugge en Antwerpen naar IJsland, Paramaribo en helemaal terug. Origineel is dat speurneus Jensen in feite zijn eigen verdachte nummer één is, en dat krampachtig voor zijn vriendin verborgen wil houden. De couleur locale van Brugge en Antwerpen zit goed, en de terloopse opmerkingen over Belgische (politieke) toestanden bewijzen dat Reichlin zijn huiswerk heeft gemaakt.

  • Het verdict

    humor *** - stijl ** - maatschappelijke relevantie **  - psychologie ***

    De Zwitser Reichlin laat een Duitse flik in Brugge - die beruchte poel van verderf - criminele avonturen beleven: je moet er maar opkomen, maar het werkt. Dat heeft veel te maken met het sympathieke hoofdpersonage: getraumatiseerd, maar vol relativerende humor en zelfspot. Jensen is zeker geen cliché-flik - al was het maar omdat hij géén Duvel drinkt - en ook zijn vriendin O'Hara is een authentiek personage: blind, maar behoorlijk dominant en doortastend. Een paar passages komen wat uitleggerig over - onder meer wanneer Jensen uit de losse pols filosofeert over het universum en (ahum) het verlangen van elektronen naar energie - maar dat kan de pret van het wat bizarre verhaal niet bederven.

Michael Connelly: De herziening (De Boekerij)

  • De feiten

    plot **** - decor *** - personages **** - tempo ***

    In 1986 verdwijnt een twaalfjarig meisje tijdens een spelletje verstoppertje. Nog dezelfde dag wordt ze dood teruggevonden, gedumpt in een afvalcontainer. Vrij snel wordt een verdachte, ene Jason Jessup, opgepakt en ook veroordeeld. U voelt 'm aankomen: vierentwintig jaar later duikt er DNA-bewijsmateriaal op dat hem vrijpleit, en hij wordt op borgtocht vrijgelaten in afwachting van een nieuw proces. Advocaat Mickey Haller is ervan overtuigd dat de lugubere Jessup wel degelijk de dader was, en wordt aangesteld als aanklager. Hij roept de hulp in van 'familie': zijn halfbroer, politieman Harry Bosch en zijn ex-vrouw, procureur Maggie McPherson. Samen willen ze Jessup weer achter de tralies krijgen en liefst zo vlug mogelijk, want ze zijn ervan overtuigd dat de man elk moment weer aan het moorden zal slaan.

  • Het onderzoek

    actie *** - speurwerk ****  - seks * - geweld ***

    Advocaat Mickey Haller (bekend van 'De Lincoln-advocaat', waarin hij kantoor hield in een Lincoln) belandt dit keer als aanklager aan de andere kant van de barrière. Hij neemt het op tegen Clive Royce, de aalgladde advocaat van Jessup. Terwijl Haller in de rechtszaal de handen vol heeft om de gemene trucs van Royce te pareren, moet politieman Bosch nieuw bewijsmateriaal proberen op te duikelen, én de doortrapte Jessup in de gaten houden.

  • Het verdict

    humor ** - stijl **** - maatschappelijke relevantie ***  - psychologie ***

    Michael Connelly is een huis van vertrouwen. Alles wat de man schrijft (tot nu toe ruim twintig titels) is zonder meer goed tot zeer goed. Plot, personages, locaties, stijl, dialogen, actie: het klopt ook deze keer allemaal. 'De herziening' loopt op een dubbel spoor: het is tegelijk een spannende speurtocht-tegen-de-klok naar bewijzen en getuigen, en een legal thriller vol verbaal vuurwerk tussen advocaten en aanklagers. Twee voor de prijs van één!

Michael White: De moordkunstenaar (Van Holkema & Warendorf)

  • De feiten

    plot ** - decor *** - personages ** - tempo ***

    Een kunstzinnige psychopaat laat gruwelijk verminkte lijken achter in de Londense Whitechapel-wijk, het werkterrein van inspecteur Jack Pendragon en zijn team (bekend uit 'De Borgia-ring'). De lichamen zijn bewerkt met bijtend zuur, pletwalsen of ponsmachines, waardoor ze als twee druppels water lijken op meesterwerken uit de schilderkunst van de twintigste eeuw: van 'Le fils de l'homme' van René Magritte tot 'Study after Velázquez's Portrait of Pope Innocent X' van Francis Bacon. Pendragon start een enerverende zoektocht naar de moordenaar; de lezer leest intussen mee in de brieven van de bekendste moordenaar van Whitechapel: Jack The Ripper.

  • Het onderzoek

    actie *** - speurwerk ** - seks *geweld ***

    Michael White speelde in de vroege eighties bij het synthpopgroepje Thompson Twins, doceerde wetenschappen aan een middelbare school in Oxford en was wetenschapsredacteur voor het blad British GQ voor hij zich voltijds aan de pen wijdde. Met succes: zijn boeken over Stephen Hawking, Leonardo da Vinci en Tolkien zijn bestsellers in het populair-wetenschappelijke genre. En zijn thrillers ('De moordkunstenaar' is nummer drie) zijn niets minder dan vakwerk: de lezer mag vrolijk onderuitzakken voor de (ietwat doorsnee geschreven) speurtocht en de (iets te weinig tot kokhalzen aanzettende) scènes waarin de lijken ontdekt worden, maar de Ripper-brieven leggen ongemerkt een duistere fond voor de prima finale.

  • Het verdict

    humor *  - stijl ** - maatschappelijke relevantie ** - psychologie ***

    White weet zijn kennis van de hedendaagse kunstgeschiedenis en het forensisch onderzoek te verpakken in smakelijke, voor het thrillerpubliek makkelijk te behappen brokken. De passages waarin Jack The Ripper in geuren en kleuren beschrijft hoe hij door het Whitechapel van de negentiende eeuw sluipt, kunnen zo verfilmd worden - sterker nog: ze lijken er wel voor geschréven. Alleen jammer dat de personages (op de briefschrijver, een femme fatale en een oude verzopen straatboef na) nauwelijks blijven hangen, en dat zijn pogingen om het privéleven van de speurders in het verhaal te betrekken maar half zijn gelukt. Niettemin: prima te genieten met zwembad, parasol en cocktail binnen handbereik.

Bavo Dhooge: Scrabble Man (Manteau)

  • De feiten

    plot **** - decor *** - personages **** - tempo ****

    Benny Benito is een ster in Hollywood sinds hij de hoofdrol vertolkte in een film over seriemoordenaar Scrabble Man.

    Maar wanneer hij voor het eerst in zijn carrière een rol speelt in een komedie, flopt die - tot ergernis van zijn op geld beluste vrouw en tot razernij van één van de investeerders, een Rus met de sinistere bijnaam Yuri the Fury.

    Alsof dat nog niet erg genoeg is, wordt Benny gegijzeld door twee mannen die zélf filmplannen hebben. En dan duikt ook de échte Scrabble Man weer op...

  • Het onderzoek

    actie **** - speurwerk ** - seks * - geweld ***

    Geen onderzoek in de strikte zin van het woord in dit opvallend filmisch geschreven boek, maar Benny Benito speelt in meer dan één betekenis de rol van zijn leven.

  • Het verdict

    humor **** - stijl **** - maatschappelijke relevantie ** - psychologie *** 

    Bavo Dhooge is geen klassiek thrillerauteur, en dat bewijst hij opnieuw met 'Scrabble Man'. De humor voert ook nu weer de boventoon - door de vele grappen verdwijnt de spanning soms zelfs wat op de achtergrond. De personages zijn sterk uitvergroot, maar misschien juist daardoor des te onvergetelijker. Dankzij de stevige plot en de vlotte, Amerikaanse stijl houdt Dhooge de lezer - handen stevig om de kaft geklemd - tot het eind toe in een wurggreep. Een unicum in de Vlaamse thrillerwereld.

Nicci French: Blauwe maandag (Anthos)

  • De feiten

    plot *** - decor *** - personages *** - tempo ***

    Frieda Klein is een loner die 's nachts in haar eentje door Londen dwaalt, maar als psychotherapeute weet ze de diepste geheimen van haar patiënten boven te spitten. Op een dag vertelt een patiënt haar dat hij gedroomd heeft dat hij een kind met rood haar en sproetjes heeft. Kort daarop verdwijnt de vijfjarige Mattie, die perfect aan die beschrijving voldoet. Het politieonderzoek loopt voor geen meter, en Klein trekt zelf op onderzoek uit. Ze stuit op de onopgeloste ontvoering van een meisje, tweeëntwintig jaar geleden, een cold case die verdacht sterk lijkt op de verdwijning van Mattie. Met frisse tegenzin besluit ze toch maar samen te werken met de speurders.

  • Het onderzoek

    actie ** - speurwerk *** - seks * - geweld ***

    De speurtocht naar het verdwenen kind speelt zich behalve in de straten van Londen ook in Kleins behandelkamer af, en de stad en de patiënten blijken even moeilijk te doorgronden. Ook privé raakt voor de eigengereide Klein de maat stilaan vol: ze heeft sores met een zelfdestructief nichtje, problemen met een eminente collega-therapeut, en een liefdesaffaire die tot op de klippen lopen gedoemd is. Bijna noodgedwongen gaat ze samenwerken met de sympathieke, wat onbehouwen politieman Karlsson en met een professor die zich gespecialiseerd heeft in onderzoek naar tweelingen. Maar hoe dichter bij de doorbraak, hoe groter het risico op nieuwe slachtoffers.

  • Het verdict

    humor ** - stijl *** - maatschappelijke relevantie *** - psychologie ****

    Nicci Gerrard en Sean French hebben de psychologische thriller misschien niet uitgevonden, maar in elk geval razend populair gemaakt. Elk Nicci French-verhaal heeft een vrouw in de hoofdrol, en misdaadmysteries worden in de eerste plaats ontrafeld door puur denkwerk: it's the psychology, stupid. In 'Blauwe maandag' is dat niet anders. Wel nieuw is dat therapeute Klein - een vintage French-personage nochtans - de hoofdrol krijgt in een serie van acht boeken, waarin de lezer de eerstvolgende tien jaar van haar leven en werk zal kunnen volgen. De liefhebbers zullen smullen van de breed uitwaaierende verhaallijnen over grote thema's als liefde, obsessie en verraad, en er worden zelfs filosofische vragen gesteld: is misdaad een ziekte, en zo ja: valt een misdadiger dan wel iets te verwijten?

Philip Kerr: Grijs verleden (De Boekerij)

  • De feiten

    plot ****- decor **** - personages *** - tempo ***

    Bernie Gunther, een Duitse ex-politieman en ex-privédetective, helpt op verzoek van een Cubaanse hoerenmadam een aantrekkelijke revolutionaire naar Haïti. Hun bootje wordt onderschept door de Amerikaanse marine, en Gunther wordt op basis van zijn schimmige naziverleden gedeporteerd naar zijn thuisland. Daar wordt hij - we schrijven 1954 - een pion in een schaakspel van de Amerikaanse en Franse inlichtingendiensten. Hij moet onder anderen het latere opperhoofd van de Oost-Duitse inlichtingendienst Stasi in de val lokken, zijn oude bekende Erich Mielke. Maar Bernie Gunther zou Bernie Gunther niet zijn als hij de spelregels niet naar zijn hand zou zetten. Of in zijn eigen woorden: 'Ik doe in fictie en non-fictie. U zult het verschil niet eens merken.'

  • Het onderzoek

    actie ** - speurwerk ** - seks ** - geweld **

    Philip Kerr schreef sciencefictionromans, non-fictiewerken en een fantasyreeks voor kinderen, maar zijn historische thrillers over Bernie Gunther beklijven het meest. Na zes romans over het Berlijn vanaf de jaren 30 kent Kerr de Duitse hoofdstad als zijn broekzak, en ook de Tweede Wereldoorlog lijkt nog maar weinig geheimen voor 'm te kennen. Zijn antiheld Gunther is het ideale personage - sluw, vindingrijk en naar eigen zeggen 'een expert in overleven' - voor een ingenieus geconstrueerde plot die zich afspeelt in verwoeste steden, barre concentratiekampen, verre uraniummijnen en kale ondervragingscellen. Voorkennis van Gunthers eerdere avonturen, alsmede enige notie van de nazimisdaden, is meegenomen maar niet noodzakelijk.

  • Het verdict

    humor **** - stijl *** - maatschappelijke relevantie *** - psychologie ***

    'Grijs verleden' (de oorspronkelijke Engelse titel 'Field Grey' verwijst naar het feldgrau uniform dat Gunther tijdens de oorlog noodgedwongen droeg) is een voldragen historische roman, geen met literaire tierlantijnen opgesmukte thriller: de feiten primeren. Maar dankzij de radde, met kwinkslagen doorspekte woordenstroom van Bernie Gunther wordt het een waarachtig tableau vivant van het Duitse verleden, waarin meermaals tijdloze levenslessen echoën: 'Het doet er niet toe wat we hebben gedaan of wat we doen. Wat ertoe doet is wat anderen denken dat we zijn.'

R.J. Ellory: Een mooie dag om te sterven (De Fontein)

  • De feiten

    plot **** - decor *** - personages *** - tempo ***

    Ray Irving is een veteraan bij de moordsectie van de New Yorkse politie. Eenzaam en verbitterd, zoals het hoort voor een politierechercheur, sleept hij zich van de ene schietpartij naar de andere verkrachting. Tot ene John Costello - een researcher bij een krant en twintig jaar eerder de enige overlevende van een seriemoordenaar met de bijnaam 'De Hamer van God' - een verband ontdekt tussen een aantal moorden in de stad. Er is een imitator aan het werk: met chirurgische precisie bootst hij crime scenes van beruchte seriemoordenaars na, met een griezelige symboliek dan nog wel: de lijken worden telkens op de verjaardag van de moord gevonden.

  • Het onderzoek

    actie ** - speurwerk *** - seks * - geweld ****

    Het verhaal blijft vér weg van de waanzin in het hoofd van De Imitator - fijn: zo wordt 'Een mooie dag om te sterven' niet de zoveelste seriemoordenaarthriller in de rij. Ray Irving worstelt met de frustratie van de politieman die weet dat er mensen zullen sterven en dat hij de moordenaar eigenlijk niet kan stoppen. Gelukkig is er telkens de ietwat kierewiete John Costello om bliksemsnel de link met de voorbeeldmoord te leggen. Verdacht toch, vindt u niet?

  • Het verdict

    humor ** -  stijl *** - maatschappelijke relevantie ***  - psychologie ****

    'Een mooie dag om te sterven' leest als een hogesnelheidstrein op het spoor van een boemel: het verhaal dendert voort, terwijl de rechercheur - en dus ook de lezer - er maar niet in slaagt de gruwelen te stoppen. Zelden hebben wij zo boos geschreeuwd naar een personage in een boek ('Pak die klootzak toch gewoon op! Hij is gék!'); nooit eerder zijn wij om drie uur 's ochtends wakker geschoten omdat we verder móésten lezen. En: die Ray Irving is echt niet zo'n vervelende klier als al die oude, gefrustreerde politiemannen in die talloze thrillerreeksen die op weekendavonden op de openbare omroep worden uitgezonden. Verfrissend!

Humo 3694 21/06/2011

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 21 juni 2011

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: