'De woede golfde door de operatiezaal: 'Wie doet zoiets?''
Marc Beckers, anesthesist-intensivist tijdens de aanslag in de luchthaven

© Photonews

, door (jm)

442

Lees ook het verhaal van Jens De Geeter,
operator in de noodcentrale tijdens de terreur in Brussel

Marc Beckers «Het eerste slachtoffer werd binnengebracht, en eigenlijk was meteen duidelijk dat het te laat was. Reanimeren, intuberen: we hebben nog alles geprobeerd, maar tevergeefs.»

Het overlijden wordt officieel vastgesteld en het slachtoffer wordt meteen naar het mortuarium gebracht. Daar onderzoekt het parket het lichaam met het oog op identificatie – vrijdagavond was de identiteit van de vrouw nog niet bekend. 

Beckers «Wie op intensieve werkt, is het gewoon dat er regelmatig iemand sterft. Maar de manier waarop dat gebeurt, het hele ritueel errond, was deze keer anders. Wanneer een patiënt sterft, gaat daar meestal een heel proces mee gepaard: de begeleiding van de familie tijdens en na het sterven, het wassen van het lichaam, de lijktooi... Daarna wordt de overledene naar het mortuarium gebracht. Voor dat ritueel, dat ook voor het medische personeel zelf heel belangrijk is, was deze keer geen tijd. Er werd vlug een doek over het lichaam gelegd, iemand reed ermee naar het mortuarium, en de kuisploeg moest meteen het bloed opkuisen – want de box moest vrijgemaakt worden voor een volgend slachtoffer. 

»Het was een geweldige klap: we vreesden dat we de rest van de dag nog meer mensen zouden binnenkrijgen die niet meer te redden waren. Ik voelde de woede ook door de ruimte golven: ‘Wie doet zoiets?’»

Er worden nog drie zwaargewonde slachtoffers naar Mechelen gebracht, later op de dag zullen nog vier lichtgewonden volgen. 

Beckers «Die drie volgende slachtoffers waren nog bij bewustzijn. We konden er gesprekken mee voeren: een wereld van verschil. Er was een koppel bij. Man en vrouw waren erg bezorgd over elkaars toestand – dat was heel ontroerend. We zijn in drie zalen tegelijkertijd beginnen opereren, telkens met succes.» 

Beckers benadrukt dat het vooral de artsen en verpleegkundigen op de plaats van de aanslagen zijn die lugubere dingen zagen.

Beckers «Wat ik heb gezien en meegemaakt is emotioneel veel meer geladen dan de dingen die ik doorgaans doe. Maar ik denk dat de mensen die on the field waren en daar de chaos en de gruwel gezien hebben, het veel zwaarder hebben. Ik ben in mijn eigen ziekenhuis gebleven, in een gecontroleerde situatie. Dat is veel minder confronterend dan met een MUG ter plaatse gestuurd worden.» 

Toch laat het ook bij Beckers zijn sporen na.

Beckers «Je hoort van die aanslag, en nog geen drie kwartier later komt effectief het eerste slachtoffer binnen. Je bekijkt het: oorlogswonden. Dan is er plots niets abstracts meer aan het begrip ‘terreur’. Je haalt metaal uit het lichaam van mensen en je beseft haarscherp: dit metaal komt uit de bom van een terrorist. 

»Je hebt mensen die zeggen dat ze zich geen angst laten aanpraten, en die zich sterk maken dat liefde krachtiger is dan terreur. Mooi, maar voor mij is er wél veel veranderd. Sinds de aanslagen in Parijs mijd ik bijeenkomsten met veel mensen, en ik neem op dit moment liever niet de trein of het vliegtuig. Begin december was ik op een optreden in Verviers: ik stond de hele tijd naar de deur te kijken, bang dat er mannen met kalasjnikovs zouden binnenvallen. Ik weet dat dat net is wat terroristen beogen, maar ik kan het niet helpen. Ik achtte me veilig op het kleine eilandje dat mijn leven is, maar die zekerheid heeft een flinke deuk gekregen.»

Na een shift van 36 uur rijdt Beckers naar huis – het is woensdagavond, half zeven.

Beckers «Al die tijd had mijn wereld zich beperkt tot het ziekenhuis: er was nauwelijks tijd om me bezig te houden met mijn emoties. En toen reed ik naar huis, zag ik hoe de zon prachtig laag stond, en dacht ik: ‘Hé, het lijkt wel alsof het tijdens mijn afwezigheid lente is geworden.’»

Lees ook het verhaal van Jens De Geeter,
operator in de noodcentrale tijdens de terreur in Brussel

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: