Hoe Pokémon Go de grens tussen fictie en realiteit doet vervagen

, door (jme)

13
pok 1

Om u even helemaal bij te brengen: Pokémon zijn fictionele wezens die gevangen worden door trainers om vervolgens de beestjes tegen elkaar laten knokken. Klinkt als de illegale haangevechten in Thailand, denkt u? Om eerlijk te zijn lijkt het er wel wat op, maar dan in een meer kindvriendelijke versie. Binnen dat Pokémon-universum ontstonden ruilkaarten, games, films, en misschien wel het meest iconisch van al: een tekenfilm. In die animatieserie ging (en gaat) Ash Ketchum dagelijks op pad om Pokémon te vangen met Pikachu, de gele dondermuis, als zijn vaste kompaan. Dat verklaart ook meteen waarom Pikachu steeds als eerste in ieders hoofd opkomt bij de gedachte aan Pokémon – zoiets als Michael Jordan in het basketbal.

pokemon go inline

De talk of the town van dit moment is dus de nieuwste telg in de Pokémon-familie, Go gedoopt. Het is een gratis verkrijgbaar spel voor uw smartphone, dat locatiegegevens van Google Maps gebruikt om de spelwereld te genereren. In het spel loopt u dus rond in een plattegrond van de echte wereld. Het verschil met andere spellen, echter, is dat u zich ook daadwerkelijk moet verplaatsen in het echt om in het spel te kunnen bewegen – op zo’n wandeltocht komt u langs Pokéstops, waar u Pokéballs kan vinden om meer beestjes te vangen, en langs Gyms, waar u tegen andere spelers kan vechten.

Wat Nintendo en Niantic – een afsplintering van Google – gedaan hebben met Pokémon Go, is zo’n beetje hun meest geniale zet tot nu toe. Waarom, vraagt u? Wel, als eerste is Go zowat de eerste game die op een degelijke en grootschalige manier gebruikt maakt van augmented reality. Augmented wátte? Kijkt u even mee: u start Pokémon Go op en, wonder boven wonder, vibreert uw smartphone om u te vertellen dat er een Pokémon in de buurt zit. Dan heeft u de mogelijkheid om de augmented reality-mode (ofte: toegevoegde realiteitsmodus) in te schakelen. Als u dan even meewerkt, zal de camera van uw apparaat zich inschakelen en de Pokémon in de echte wereld plaatsen – bijvoorbeeld op de stapels paperassen die op uw bureau liggen schimmelen. Het plaatst dus fictionele wezens in de reële wereld, waardoor u via uw camera in een soort tussenwereld terechtkomt.

Toch is er meer aan de hand dan enkel dat staaltje technologisch vernuft. Om de tweede reden voor Nintendo’s genialiteit te ontdekken, moet u even terugdenken aan de Pokémon-animatieserie: Ash Ketchum en zijn collega-trainers gaan te voet of per fiets op avontuur, op zoek naar Pokémon. Wat doet de Go-speler? Krek hetzelfde, inderdaad: de deur uitgaan om de beestjes te vangen, te trainen, en te laten evolueren. In feite spelen we met ons allen de gebeurtenissen (sterker nog: het dagelijkse leven) van het Pokémon-universum na, ongeveer als een langgerekte theatervoorstelling met Pokémon als thema. De fictionele wereld van Pokémon versmelt dus met de echte wereld; niet alleen door augmented reality, maar ook door het real-life gedrag van de spelers. Mensen komen samen op plaatsen die in jaren niet zo’n volkstoeloop meer gezien hebben, schuimen de aardbol af terwijl ze anders geen voet buiten de deur zetten, spreken elkaar aan over de vangst van vandaag, wisselen strategieën uit en leggen contacten waarover oudere generaties mopperen dat ze niet meer gelegd worden.

Op die manier brengen we allemaal samen de wereld van Pokémon tot leven, wat de vurige wens was van zowat elke kleine koter ten tijde van de eerste Pokémon-spelletjes op de Gameboy Color – neem het van ons aan. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: