In drie minuten op de hoogte: wat is er nu eigenlijk aan de hand in Iran?

, door (tan tunali)

11
rohani1200

'Rouhani is een sluwe politicus die we niet moeten onderschatten'

Het was de verhoging van de benzineprijs die de Iraanse president Hassan Rouhani afgelopen maand aankondigde, die de vlam in de pan deed slaan bij de bevolking van de noordoostelijke stad Masshad. Bovenop de gestegen voedselprijzen en de hoge jeugdwerkloosheid was dit de druppel die mensen de straat deed opgaan. Een zeldzaam fenomeen in Iran, dat bovendien al snel elders in het land navolging vond. Het protest groeide al gauw uit van een economisch tot een politiek ‘nee’ tegen het regime.

De demonstraties hebben een ander karakter dan de grootschalige protesten in 2009. Toen demonstreerden miljoenen, voornamelijk studenten en mensen uit de stedelijke middenklasse, tegen vermoede fraude bij de herverkiezing van toenmalige president Mahmoud Ahmadinejad. Ditmaal  zijn de demonstranten veelal afkomstig uit de lagere sociaal-economische klasse, waar men het jarenlange mismanagement van de economie het zwaarst voelt. De protesten zijn voorlopig kleiner, geografisch meer verspreid, maar ook radicaler. Leuzen als ‘dood aan de dictator’ tonen aan dat veel mensen de angst voorbij zijn. Met die dictator wordt ayatollah Ali Khamenei bedoeld, de opperste leider in het land.

Rouhani de hervormer?

Behalve Khamenei ligt ook Rouhani onder vuur. Hij staat bekend als pragmatisch politicus die conservatief genoeg is voor het establishment, en tegelijkertijd acceptabel voor een jongere generatie die sociale verandering wil. Hij beloofde bij zijn verkiezing in 2013 de internationale positie van Iran te normaliseren en de economie te herstellen. Dat leek te lukken: in 2015 werden de internationale sancties tegen Iran deels opgeheven. Afgelopen jaar werd Rouhani herkozen, wederom met de belofte de economie te verbeteren.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: