Recensie: de verkiezingshows van VRT en VTM

, door (stef selfslagh)

4
1200

Verkiezingsshows zijn op hun best als ze je aan het denken zetten. Kies18, de marathonuitzending op Eén, deed dat nog voor ik door mijn voorraad rozijnenkoeken heen was. 

"Ik ben rechts, maar niet extreemrechts, want ik heb een redelijk open visie op homo's", verklaarde een achttienjarig meisje in het begin van het programma. Zo'n redelijk open visie op homo's, vroeg mijn brein zich onverwijld af, hoe zou die luiden? 'Ik vind het prima dat homo's hand in hand over straat lopen, zolang ze in hun andere hand maar geen tasje dragen waarin een penispomp met volautomatische drukregeling is opgeborgen'?

Nog voor ik daarover uitgeprakkiseerd was, zei N-VA-voorzitter Bart De Wever aan VRT-man Pieter Jan Desmet dat hij op zondagvoormiddag weleens gaat joggen, als hij tenminste niet "in die ellendige Zevende dag moet gaan zitten".

Ook die uitspraak zette mij tot koortsig reflecteren aan. Want als een programma waarin politici hun standpunten mogen promoten door diezelfde politici 'ellendig' genoemd wordt, zou de VRT op zondagochtend dan niet beter een consumentenmagazine uitzenden waarin – ik zeg maar wat – volautomatische penispompen aan een vergelijkende test worden onderworpen?

Nogal wat politici lieten hun meest bevlogen uitspraken optekenen tijdens de windstille – want uitslagloze – uren voor 15 uur. "Enkel wat je vreest, overkomt je", sprak sp.a'er Johan Vande Lanotte, terwijl de zon zijn weerbarstige hoofd in een warme gloed wikkelde. En een ontspannen Bart De Wever liet zich ontvallen dat "succes nooit finaal is, net zoals mislukkingen nooit fataal zijn".

Het bewees wat ik al langer vermoedde: dat ook politici best in staat zijn tot een solide levensbeschouwelijke oneliner. Zolang je hen maar uit de buurt houdt van beleidsnota's, grondstromen en draagvlakken.

'Politici zijn best in staat tot een solide levensbeschouwelijke oneliner. Zolang je hen maar uit de buurt houdt van beleidsnota's, grondstromen en draagvlakken'

Zowel VRT als VTM vond het belangrijk om van hun uitzendingen over de lokale verkiezingen ook lokale programma's te maken. En dus interviewde VTM-reporter Romina Van Camp de partij- maar niet conditieloze Jinnih Beels al fietsend op de Turnhoutsebaan in Antwerpen, daarbij enige moeite ondervindend om haar kleedje uit de exhibitionistische klauwen van de nazomerwind te houden. Het gaf haar interventie de lokale toets waar ook Eddy Lipstick – de cinematografische bezieler van Sex in de Polder – om bekendstaat.

Mocht het ook over de inhoud gaan, zoals nagenoeg alle kandidaten zich tijdens de campagne met Neymar Jr-achtige verontwaardiging hadden afgevraagd? Jazeker, al ging de prijs voor beste inhoud zonder meer naar de wijze en – hoera! – erg lokale woorden die een inwoner van Zuienkerke sprak: "Wij hebben hier een beenhouwer, een bakker en een dokter, mijnheer: wat heeft een mens nog meer nodig?"

Marathonprogramma's mogen nog zo hun best doen om van lokale verkiezingen een nationaal spektakel te maken: er zijn grenzen aan de kunstmatigheid.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: