Wim Slabbinck, Alex Agnew en Eric Goens over wat het betekende om man te zijn anno 2018: 'Mannen zijn de Crocs van de schoenwinkel geworden: sullig en breekbaar'

, door (joanie de rijke)

20
vrijbeeld

Plaats van afspraak met de heren is een etablissement in hartje Gent. De toon is meteen gezet als Alex Agnew alvast samenvat waar het gesprek deze middag over zal gaan: “Een terugblik op het jaar van de man? In De Morgen? Ik kan de conclusie al voorspellen: de mannen doen het slecht, het is allemaal onze schuld, leve de vrouw, godverdomme de man.”

Eric Goens knikt instemmend, Wim Slabbinck heeft een blik van ‘dat weet ik nog zo net niet’. Waarna we ons de komende tweeënhalf uur tussen de koffie en de kaaskroketten buigen over het Zware Leven van De Man anno 2018.

Wim Slabbinck: “Persoonlijk vind ik van niet. Als het gaat over de man anno 2018, denk ik aan #MeToo en seksueel geweld. Alle aandacht ging naar bekende namen als Bart De Pauw en Harvey Weinstein, maar er is een aspect dat onderbelicht is gebleven: de redenen van dat seksueel gedrag. Waarom gedragen mannen – en ook vrouwen trouwens – zich seksueel intimiderend en gewelddadig? Als we daar meer aandacht aan besteden, kunnen we ons ook buigen over de vraag wat er aan te doen is.”

Eric Goens: “Mannen moeten misschien eens ophouden zich in een slachtofferrol te wentelen. We zijn de vrouwen van honderd jaar geleden aan het worden. Komaan, stand for your right to party. Ik heb de indruk dat veel venten bijna gebukt door het leven gaan omdat een aantal dingen fout lopen.”

Alex Agnew: “Ik denk dat we allemaal, mannen en vrouwen, te veel als slachtoffers door het leven gaan. Dat komt in de eerste plaats door de strijd tussen de seksen die blijkbaar zo nodig moet plaatsvinden. Alles wat er vandaag fout gaat, is de schuld van de westerse witte man. Soms op bijna groteske wijze, want door als westerse man de schuld bij jezelf te leggen, zet je jezelf telkens in het middelpunt van de belangstelling, en zo blijft het maar draaien om die westerse man. Eigenlijk strijken we te veel eer op voor alles wat misgaat in de wereld.”

Goens: “Het is typerend dat drie mannen aan tafel worden geroepen om de balans op te maken van de man in 2018. Het is een soort pars pro toto geworden; #MeToo, nee, all of us. Dáár verzet ik mij tegen. Ja, de viespeuken moeten eruit, liefst zo snel mogelijk. Maar die totale polarisering leidt ertoe dat je als man bijna als een vreemd specimen wordt bekeken. Daar slaan we in door. Als we zo verdergaan, wordt De Man straks in Antwerpen achter de tralies gezet met een bordje ‘Verboden te voederen’.”

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: