Politicoloog Eric Kaufmann: 'Ook witte mensen mogen gehecht zijn aan hun eigen groep'

© Getty Images

, door (peter giesen)

59

'Er is niets mis met de waarden van openheid en exploratie. Alleen wat doe je met iemand die zegt: ik houd van mijn routines en gewoonten?'

Hij is voor een kwart Chinees en voor een kwart latino, maar beschouwt zichzelf als een witte Canadees. Daarmee is politicoloog Eric Kaufmann de voorbode van de toekomst die hij in zijn boek Whiteshift schetst. In de toekomst zal de meerderheid ‘beige’ zijn, omdat het aantal gemengde huwelijken langzaam maar zeker zal toenemen. De kinderen uit die huwelijken zullen worden ingelijfd in de witte meerderheidscultuur, die daarmee niet zal verdwijnen, maar wel van kleur zal verschieten.

Whiteshift is een dik, rijk en vooral ongemakkelijk boek, waarin Eric Kaufmann het opneemt voor de witte mens. ‘We moeten het hebben over witte identiteit’, schrijft hij aan het begin. Als we begrijpen dat zwarten hun identiteit belangrijk vinden, waarom zou witte identiteit dan een verdacht begrip moeten zijn? Aan de hand van talloze statistieken stelt hij een onverbiddelijke diagnose: door toename van immigratie voelt de witte meerderheid in de westerse wereld zich bedreigd. Dat verklaart de opmars van het populisme, veel meer dan sociaal-economische factoren die van de lage middenklasse de ‘verliezer van de globalisering’ zouden maken.

Kaufmann heeft ook goed nieuws, zij het op zeer lange termijn. Ergens in de 22ste eeuw zal de rust terugkeren, als een stabiele ‘beige’ meerderheid ontstaat. Tot die tijd verkeren we in een onrustige multiculturele tussenfase, tussen het witte en het beige tijdperk.

De Financial Times riep Whiteshift uit tot een van de beste politieke boeken van 2018, een aanrader voor liberals en linkse mensen die in het licht van het oprukkende populisme ‘liever geschokt zijn dan dat zij proberen hun medeburgers te begrijpen’.

Zelf is Kaufmann allerminst een populist. Hij is een kosmopoliet die over de hele wereld heeft gewoond. Bij het Brexit-referendum stemde hij remain. Toch is zijn boek doortrokken van compassie voor wat in Frankrijk le petit blanc wordt genoemd, de kleine man die aan zijn eigen cultuur hecht. ‘Toen ik kind was, werkte mijn vader op de Canadese ambassade in Tokio. Als je niet in je eigen land opgroeit, merk je misschien sterker dat nationale identiteit belangrijk is’, zegt hij in zijn kantoor op Birkbeck College in het centrum van Londen.

U heeft wel erg veel begrip voor de witte meerderheid die zich bedreigd voelt. Wit is toch nog altijd dominant, machtiger en rijker dan de rest?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: