Waarom muziek van de jaren 80 zo goed werkt in de popcultuur

, door (robin broos)

27
vrijbeeld

Er wordt wel eens smalend gezegd dat de goede smaak de jaren 80 heeft overgeslagen. Het was de Plastic Age, de tijd van plastic muziek. Maar dat juk lijkt vandaag afschud, bewijze de vele films en series die gretig putten uit de muzikale catalogus van toen, met nostalgie als glijmiddel voor nieuwe franchises. En toch kan dat niet de enige reden zijn waarom studio’s graag teruggrijpen naar klassiekers. Al was het maar omdat de tienerkijkers anno 2019 niet met deze muziek zijn opgegroeid. Waarom werkt die muziek ook voor hen?

Jimmy Dewit (DJ Bobby Ewing van Discobar Galaxie) heeft het zich ook al afgevraagd. “Ik snap niet waarom ‘Blue Monday’ van New Order nog altijd werkt bij zeventienjarigen”, zegt hij. “Toen die single uitkwam, maakte dat een verpletterende indruk op mij. Ik had nog nooit een nummer gehoord dat was opgebouwd uit ‘dak, dak, dakekekedak’ in combinatie met zo’n synthlijn. Maar jongeren vandaag zijn véél meer gewoon. Die ‘waw-factor’ kan nooit dezelfde zijn.” Toeval of niet, ‘Blue Monday’ werd onlangs nog opgevoerd in Ready Player One én Atomic Blonde.

'‘Er werd lang mild neergekeken op de jaren 1980, maar intussen is wel bewezen dat de eighties geen gimmick waren’' Jimmy Dewit, DJ Bobby Ewing

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: