Een gedicht aan Joke Schauvliege: 'Jij bent niet het probleem, dat weten we. Wel het symptoom'

, door (jme)

193
vrijbeeld

Joke, je bent een vrouw die gelooft.
En dat mag. In chemische sporen in de lucht
die de kikkers ziek maken, in een web van kwade wil
dat om je heen gespannen zit,
graancirkels, de X-files. Een halve waarheid regeert de wereld, Joke.

En toch, ik weet het: je bent bezorgd. En je zoekt naar schuldigen, oorzaken.
Zoals iemand met een autistisch kind vaccins de schuld geeft. Enkel en alleen om niet te hoeven zien
dat de wereld tegen schenen schopt, soms een mens betekenisloos laat wurgen.

Je weet het ook: de politiek wil de wereld vooral zo houden. Conserveren. Inmetselen.
Denk je dat een probleem pas "echt" is wanneer de mensheid het erkent?
Denk je soms dat sprookjes moeten beginnen met "Er was eens... de mensheid"?

De borden van die kinderen zijn geen reclamestunts,
het zijn noodkreten,  lachend om niet te moeten janken.
Nee, jij bent niet het probleem, Joke, dat weten we. Wel het symptoom.

Het klimaat neemt wraak op ons allemaal, niet alleen op jou.
De aarde rekent niet alleen met jou af, maar al onze kinderen, onze kleinkinderen.
Je maakt fictionele problemen, spoken, om de echte niet te zien.

Verlies je soms je handen in een vijverspiegel?
Vraag je je soms af
of de aarde al warm is?
Twijfel je soms of je 's ochtends,
in de auto naar je werk
een muts op moet? Handschoenen aan?
Of is de natuurlijke ijstijd bijna afgelopen,
is de zon in een zwakke cyclus?
Of stikken we
waar we bij staan,
sneeuwen we onszelf in?
Zet het raam open, denk na, leef even in de luwte.

Natuurlijk klopt wat je zegt: een boom heeft altijd de functie gehad om gekapt te worden.
Een aarde heeft altijd de functie gehad om uitgeput te worden.
Zo ook een mens, jammer genoeg.
Joke, Joke, wees gerust: de Staat is Veilig.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: