Zou deze moeder haar kinderen ook gedood hebben zonder antidepressivum Seroxat?

, door (maud effting) en (ellen de visser)

86

De ouders van Aurélie hebben nog altijd haar eerste gevangenispasje met daarop haar foto: het strakke gezicht, de wilde blik in haar ogen, de mondhoeken naar beneden, ze herkennen haar nauwelijks. Het was vijf dagen nadat het was gebeurd.

Vol ongeloof denkt haar moeder terug aan die stralende herfstdag in oktober 2013, het moment waarop ze naar het huis van haar dochter fietst, met in haar tas het fotoboek dat ze van hun gezamenlijke vakantie heeft laten maken. Ze is later dan anders. Die ochtend heeft ze bedacht dat ze Aurélie even rust moet gunnen, misschien kan ze nog wat slapen. Als ze de straat inrijdt, ziet ze de roodwitte linten. En de politieauto’s.

In een openstaande ziekenwagen ligt haar dochter, onder het bloed. Ze schreeuwt haar naam maar Aurélie reageert niet. Een agent vraagt haar om te vertrekken. ‘Ja, maar dit is mijn dóchter’, roept ze, ‘en waar zijn de kinderen eigenlijk?’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: