Al 25 jaar geleden kwam de duistere kant van Michael Jackson boven tijdens een rechtszaak. Dit schreef Humo toen

, door (ss)

140

(Verschenen in Humo 2783 op 6 januari 1994)

De wereld is geschokt door dossier SCO26226, op 14 september jongstleden ingediend bij de burgerlijke rechtbank van de stad Los Angeles. Deze zaak is de droom van alle advokaten, en zou de moeder van alle showbizz-processen kunnen worden. De beklaagde van het dossier heet Michael Jackson. Wie is Michael Jackson? Het lijkt een overbodige vraag, maar in het licht van deze zaak is het verbijsterend te zien dat uitgerekend het imago dat van de zanger een megaster maakte zich nu tegen hem keert. 

Zelfs naar showbizz-normen is Michael Jackson een weirdo eersteklas. We beperken ons tot de feiten die zijn vreemder dan fictie. Jackson heeft (bewijsbaar door vergelijkingen met jeugdfoto's) zijn hele hoofd en wellicht zijn hele lichaam onderworpen aan plastische chirurgie, om door veranderingen aan neus, kaaksbeenderen, kin, oren en huid een blanker, minder Afro-Amerikaans uitzicht te krijgen. Hij stond er ook op dat zijn jongere ik in de  televisiedocumentaire 'The Jacksons: An American Dream' (én in de bijbehorende Pepsi-commercial) gespeeld werd door een blánk jongetje. Er is het feit dat hij nagenoeg nooit interviews geeft, en zich ook bij uitreikingen van gouden platen hult in een mysterieus, haast ziekelijk stilzwijgen, of zich beperkt tot met kinderstemmetjes ge-mompelde platitudes - op z'n minst ongewoon voor een vijfendertigjarige. Een zakenkennis omschrijft hem als 'zeer alert als het op zakendoen aankomt, maar totaal onaangepast als hij over iets anders moet praten. Hij is net een wolkenkrabber opgetrokken uit eierschalen'. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: