Is rockmuziek terminaal? 'Bij de jeugd is het al hiphop wat de klok slaat'

, door (ewoud ceulemans)

588
vrijbeeld

‘Hey hey, my my / Rock-’n-roll can never die’, zong Neil Young in 1979. Veertig jaar later lijken zijn collega’s daar minder zeker van. Vorige week sloeg Nick Cave, die de afgelopen 45 jaar bakens verzette met achtereenvolgens The Birthday Party, The Bad Seeds en Grinderman, een nieuwe nagel in de doodskist van de rockmuziek.

‘Mijn aanvoelen is dat moderne rockmuziek al een tijdje ziek is’, schreef hij op The Red Hand Files, een online forum waarop hij vragen van fans beantwoordt. ‘Het is getroffen door een soort vermoeidheid en verwarring en zachtgevoeligheid, en heeft niet langer het uithoudingsvermogen om de grote gevechten te voeren die rock altijd heeft gevoerd’, antwoordde hij op de vraag ‘Wat denk je over de toestand van de rockmuziek?’ 

Nick Cave, toch zelf een van de grootheden van de alternatieve rock, vindt dus dat de rockmuziek vandaag ‘veiliger, nostalgischer, voorzichtiger en commerciëler’ wordt. Rock lijdt onder een nieuw moralisme, een puritanisme, ‘en in deze vorm is rockmuziek het misschien niet waard gered te worden’.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: