Matteo (7) behoort tot groeiende groep nee-eters: 'Elke hap die binnengaat, is een overwinning'

, door (femke van garderen)

165
vrijbeeld
© Damon De Backer

Eefje heeft al een half jaar niet gegeten. En dat mag je letterlijk nemen. Eefje is een chronische voedselweigeraar, of zoals haar moeder het noemt, een ‘nee-eter’. Het peutermeisje is perfect in staat om te kauwen en te slikken, maar wil dat niet doen. “Ze heeft te veel negatieve links met eten ontwikkeld”, zegt Anneke Erkelens. Een slangetje in de buik van haar dochter, een PEG-sonde, zorgt ervoor dat ze niet uitgedroogd of ondervoed raakt. ‘Zonder die sondevoeding zou ze er niet meer zijn. Ze kan zichzelf niet in leven houden.’

Het worstelen met eten begon toen Eefje drie maanden oud was. Toen liep ze een ernstig verkoudheidsvirus op, waardoor ze even in het ziekenhuis moest blijven en er sondevoeding kreeg. Het meisje werd na lang sukkelen beter, maar haar eetgedrag werd dat niet. Flesjes gingen steeds moeilijker naar binnen, en hetzelfde begon te gelden voor papjes. ‘Eten werd een grote bron van stress.’ Tafelmomenten gingen heel vaak gepaard met krijsen en rondvliegende borden en lepels. Tijdens de ergste periodes gaf Eefje meerdere keren per dag over.

Sinds een week is het meisje opgenomen in het Zeepreventorium, een medisch pediatrisch revalidatiecentrum in De Haan. Haar moeder en vader hopen dat ze daar de vicieuze cirkel kunnen doorbreken, want met de ambulante hulp van huisartsen, pediaters, diëtisten en logopedisten lukt dat niet. ‘We willen echt dat ze volgend jaar naar school kan, en met de sondevoeding die ze nu krijgt wordt dat moeilijk.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: