Peter Adriaenssens: 'We hebben zo veel redenen om uit te kijken naar de jeugd'

© Damon De Backer

, door (eline delrue)

Deel

Onlangs stond hij nog op het podium in het Leuvense UZ Gasthuisberg, met het theaterstuk ‘Wortels/Roots/les Racines’ - over de moeilijke tijden voor zorgverleners. Maar nu verlaat Peter Adriaenssens (65) definitief het toneel. Als diensthoofd kinderpsychiatrie (UZ Leuven), docent en directeur van het Vertrouwenscentrum voor Kindermishandeling in Leuven. Het afscheid hakt erin. ‘Het voelt alsof ik een stukje familie achterlaat, en dat geeft emotionele stress. Er zijn de voorbije weken al vaak tranen gevloeid. Ik hoop dat ik tegen de emeritaatsviering, over twee weken, toch al wat leeggeblèt ben. (lachje)

- Hebt u geen vrede met uw afscheid?

Adriaenssens «Toch wel. Ik ben 65 jaar, maar de jongeren met wie ik werk zijn 11 à 13 jaar. Voor hen ben ik een opa geworden. Daardoor zien ze mij eerder als een vertrouwensfiguur van hun ouders en niet zozeer van henzelf. Komt daarbij dat een stukje van hun wereld mij totaal onbekend is. Als zij beginnen over YouTube-filmpjes die voor hen van belang zijn, dan moet ik mij telkens laten bijscholen. (lacht)»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: